مورد عجیب اسنودن

شاید آقای فینچر در سال‌‌های نه‌چندان دور، فیلمی با موضوع ادوارد اسنودن بسازد. شاید هم ادوارد اسنودن ناگهان بیماری عجیبی بگیرد و شروع به پیر شدن کند. شاید هم تونی اسکات و برادران واچوسفکی و آقای فینچیر با هم انقلاب کردند و در مورد انانیموس‌ها فیلم ساختند. در هر صورت این وقایع تبدیل به فیلم بشود یا نشود، واقعی باشند یا نباشند، بد نیست به این موارد فکر کنیم:

  • هر داستان و یا فیلمی، اگر به موضوع داغ و یا پر فروشی تبدیل شود، احتمالا (اگر خیلی تخیلی نیست) ریشه‌هایی از واقعیت‌ها، در آن‌ می‌توان یافت. اگر هنوز واقعی نشده‌اند، شاید هدف و آرزوی دست‌ یافتنی در آن نهاده شده است.
  • آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا (که بین همه ملت‌ها به راحتی به NSA هم شناخته می‌شود) نقش مهمی در فیلم‌های تخیلی-جاسوسی دنیا دارد. شاید کتاب‌های زیادی هم این موضوع را بزرگ کرده‌اند. دشمن ملت آقای تونی اسکات و دژ دیجیتال آقای دن بروان شاید مهمترین اثرهایی باشند که به صورت شفاف به نقش جاسوسی NSA از شهروندان آمریکایی اشاره‌های واقعی می‌کنند. در ذهن من، هیچ موضوع خیلی مبهمی در خصوص این دو اثر نیست که در میان حکومت‌های دنیا رایج نباشد.
  • شاید در وب‌فارسی کمتر در این مورد صحبت شده باشد. گزارش‌های قابل قبولی وجود دارد که NSA-FBI به صورت رسمی برای شکستن کدهای AES تلاش می‌کنند. هر چند به ظاهر در بسیاری از موارد، مانند عملیات ساتیاگراها پس از ۱۲ ماه تلاش شکست می‌خورند.
  • قسمتی از بزرگ شدن اسنودن، به خاطر بازی‌های رسانه‌ای است که پیرامون او در حال رخ دادن است. گاردین به وضوح در حال قدرت‌جویی برای خودش است و روسیه هم احتمالا مانند همیشه به فکر تبادل و باج‌گیری.
  • اگر کمی دقت کنید، این موضوع برای هیچ گروهی از افرادی که در حوزه امنیت اطلاعات کار می‌کنند، خیلی عجیب و غیر عادی نیست. تمام افرادی که در زمینه امنیت فعال هستند به راحتی می‌دانند، تمامی حکومت‌ها (توسعه یافته، نیافته، در حال توسعه) تا جایی که بتوانند با اتکا به قوانینی که خودشان وضع کرده‌اند، دست به چنین اقداماتی می‌زنند. پروژه‌هایی مانند پریسم همانقدر نکوهش می‌شوند، که درصد خیلی خیلی کمتری در خصوص شنود موبایل در سال ۸۸ شرکت‌های مخابراتی نکوهش شدند.
  • فرق حکومت‌های توسعه یافته با نیافته و یا در حال توسعه این است که در کشور توسعه یافته بعد از اعلام پریسم، سخنگوی مربوط پشت تریبون قرار می‌گیرد، و با اتکا به قوانین داخلی موضوع را حل می‌کند. به احتمال زیاد، هیچ مرجع قانونی هم نخواهد توانست به چنین پروژه‌ای ایراد بگیرد.
  • شنود و رهگیری قانونی، در تمامی سیستم‌های مخابراتی و اطلاعاتی، در همه جای دنیا در نظر گرفته می‌شود. کلمه قانونی، در این عبارت، بیانگر این است که در محل اجرای موضوع، قانون‌گذار می‌تواند در خصوص شنود و رهگیری، قوانینی وضع کند. جهت اطلاع رسانی توجه شما را به Cisco Architecture for Lawful Intercept in IP Networks یا RFC 3924 جلب می‌کنم.
  • همانطور که معروف است، لازم است متذکر شوم، امنیت، یک افسانه‌ است. به افسانه‌ها احترام بگذارید.

سامانه‌ی موقعیت‌یابی ضد پارازیت

بعد از شایعه‌های (مانند مواردی که در پهپاد کشون مطرح شده است.) زیادی که در خصوص امکان تاثیر گذاری بر روی سیگنال‌های GPS توسط ابزارهای نسبتا ساده مطرح شد، پیمانکاران صنایع دفاعی تلاش کردند تکنولوژی‌های قابل استفاده‌ای را برای مقابله با سیستم‌های پارازیت اندازی بر روی سیستم‌های موقعیت یاب جهانی توسعه دهند.

از سال‌ها پیش، آنتن‌های CRPA (اطلاعات بیشتر در Controlled Radiation Pattern. Antenna) برای این کار وجود داشتند. اما هزینه، اندازه و وزن این آنتن‌ها مانعی برای استفاده عمومی از این محصولات بود. از سال ۲۰۱۱ توسعه‌ی گیرنده‌های قابل استفاده (اما با قیمت قابل توجه) برای استفاده‌های عمومی نیز شروع شده است و شاید در آینده‌ی نزدیک خیلی از ماشین‌های تاکتیکال و یا جاده‌ای لوکس با چنین آنتن‌هایی تجهیز شوند.

  • gjit-null

پس نوشت:

سال نهم

امروز نهمین سالگرد آغاز به کار رسمی من است. به سبک سال هشتم، دوست دارم تا زمانی که امکان‌پذیر است، هر سال سومین روز مرداد، مرور کوچکی بر کارهایم داشته باشم.

  • بعد از تجربه پارس خودرو، من وارد همکاری با شرکت‌های خصوصی شدم. تجربه‌ی اول‌‌م همکاری با شرکت‌های تامین کننده تجهیزات شبکه بود که بسیار کوتاه مدت بود. در ۴ ماه کسل کننده شاید با بسیاری از مشکلات این بخش آشنا شدم و در سال‌های بعدی، همواره به این بخش کمی با تردید و شک نگاه می‌کردم.
  • بعد از این دوران، همکاری ۴ ساله من با گروه شرکت‌های یاس ارغوانی آغاز شد. این گروه، با وجود اینکه شاید نام پرآوازه‌ای نداشته باشد، پروژه‌های آموزنده‌ای داشت و هم اکنون نیز به تصورم جزو شلوغ‌ترین و ثروتمندترین شرکت‌های صنعت انفورماتیک ایران است. این گروه به واسطه راه‌اندازی توسط مجموعه‌ای از افراد با تجربه، محیط بسیار مناسبی برای من به جهت آشنایی و آموختن اصول کار حرفه‌ای بود. شاید بزرگترین مشکل این مجموعه (مانند بسیاری از شرکت‌های دیگر) چیره شدن روابط غیر حرفه‌ای پس از بالغ شدن این مجموعه بود.
  • در تمامی این سال‌ها یکی از مهمترین آموخته‌های من لزوم تربیت و حفظ سرمایه‌های انسانی قابل مدیریت بود. نیروی کار، چه حرفه‌ای و چه تازه‌کار، قسمتی از زنجیره راهبری کارهای هر تیم را تشکیل می‌دهد و همگی با داستان تحمل یک زنجیر آشنا هستید.

به استقبال سال دهم همراه با ۳۰ سالگی می‌روم :)

پهپاد چرانان

پرنده‌های بدون سرنشین، تبدیل به یک دارایی استراتژیک برای بسیاری از کشورها شده‌اند. به نقل از اطلاعات عمومی موجود در صفحه List of unmanned aerial vehicles نزدیک به ۷۵۰ مدل پهپاد از سوی نزدیک به ۶۰ کشور تا به حال شناسایی شده است. از این فهرست بسیاری از پهپادها آزمایشی بوده‌اند و تعدادی دیگر مربوط به زمان جنگ سرد هستند.

ایالات متحده، با ۱۷۷ مدل پهپاد اختلاف قابل توجهی با پهپادهای روسی دارد. اختلاف تکنولوژی که پهپادهای آمریکایی (سوخت هیدروژن مایع) دارند در مقایسه با سایر کشورها کاملا قابل توجه است. شاید تنوع قابل توجه این تعداد، به علت علاقه بیشتر کشورها به داشتن وسیله‌هایی برای تهاجم آسان‌تر به مرزهای سایر کشورهاست. البته ظاهرا بیشتر این تهاجمات با اهداف شناسایی و کسب اطلاعات انجام می‌شوند.

uav-in-globe

 

ادامه‌ی خواندن

پهپادهای عربی در روسیه

نیروهای مسلح روسیه در رتبه سوم از نظر بودجه سالانه در سطح دنیا قرار دارند. بر اساس اطلاعات عمومی، همچنان که بودجه عظیمی برای تمامی نیروهای مسلح روسیه اختصاص دارد، اما وضعیت آسایش و راحتی این نیروها در وضعیت مطلوبی قرار ندارد. به عنوان مثال یکی از مهم‌ترین برنامه‌های آسایش در سال ۲۰۱۳، اختصاص دوش (برای استحمام) در سطح تمامی پادگان‌ها می‌باشد.

در زمان جماهیر شوروی سابق و به خصوص در زمان جنگ سرد، علاوه بر تمرکز نیروی مسلح شوروی به جنگ‌افزارهای اتمی، شاید بیشتر تعداد پهپاد (وسایل پرنده بدون سرنشین) را این نیرو در اختیار داشت. اما با نگاهی به لیست در دسترس منتشر شده در خصوص پهپادهای روسی مشخص است که این کشور علاقه‌ای به توسعه UAVها توسط خود ندارد. بعد از اختلافات سال ۲۰۰۸ با گرجستان، ارتش روسیه، اعلام نیاز برای ۱۰۰ پهپاد کرده است که ظاهرا از این میان حداقل ۲ تای آن‌ها از یک شرکت عربی واقع در ابوظبی تهیه خواهد شد.

UNITED-40_B

“We are talking about at least two United 40 Block 5 models developed by the company ADCOM Systems,” the source, who preferred to remain anonymous, told RIA Novosti.

According to various estimates, the Russian military needs up to 100 UAVs and at least 10 guidance and control systems to ensure effective battlefield reconnaissance.
Russia has reportedly signed two UAV contracts with Israel. Under the first contract, signed in April 2009, Israel delivered two Bird Eye 400 systems (worth $4 million), eight I View MK150 tactical UAVs ($37 million) and two Searcher Mk II multi-mission UAVs ($12 million).

نکته جالب این خبر برای من تبدیل شدن دولت امارات متحده عربی به عنوان صادر کننده تجهیزات نظامی به کشور قدرتمندی مانند روسیه است. قیمت هر یک از پهپادهای ادکام مابین ۲۰ تا ۳۰ میلیون دلار (تقریبا معادل ۲۳۵ هزار بشکه نفت) خواهد بود.