تکوپدیا ۱۰ ساله

اولین نوشته‌ی تکوپدیا ۱۰ سال پیش منتشر شد. شاید نوشته‌های متعددی بعد از این مدت زیاد خنده‌دار  و بی‌معنی باشند، اما تک‌تک آن‌ها قسمتی از دهه سوم زندگی من هستند.

پرارزش‌ترین اثر نگهداری این بلاگ برای من، درک ارزش اشتراک مطالب بود. من نویسنده‌ی خوبی نیستم، اما با تمرین شاید کارهای سختی مانند نوشتن نیز آسان شود. تنها تغییری که اینجا خواهد داشت، شخصی‌تر شدن نوشته‌ها و اشتراک تجربه‌های بیشتری از زندگی واقعی، کاری و اجتماعی من خواهد بود.

از اینکه به هر دلیلی این نوشته را می‌خوانید، خوشحالم :)

چگونه هوای سالم و تازه داشته باشیم!

در نوشته‌های قبلی در مورد درک بهتری از آلودگی هوای تهران و همینطور وضعیت بسیار ناسالمی که این روزها هوای تهران با آن مواجه شده است، نوشته‌ام.

یک تحقیق بسیار قدیمی اما ظاهر کارآمد از ناسا با عنوان A study of interior landscape plants for indoor air pollution abatement یا مطالعه‌ای بر روی گیاهان قابل استفاده در داخل ساختمان به جهت کاهش آلودگی هوا وجود دارد که تعدادی از گیاهان بررسی کرده است. در مجموع در حدود ۱۵ گیاه و در نهایت ۱۰ گیاه را معرفی کرده است، که در طول این سال‌ها ظاهرا تغییری بر روی این تحقیق انجام نشده است. صفحه‌ای در ویکیپدیا با عنوان فهرست گیاهان تصفیه‌کننده‌ی هوا وجود دارد که اطلاعات بیشتری در مورد این گیاهان نشان می‌دهد.

و در آخر یک ویدیو کوتاه از TED که تجربه‌ی استفاده از سه گیاه رایج‌تر را در یک ساختمان شلوغ در دهلی‌نو  بیان می‌کند. آمارهای جالبی بود، بیش از ۵۰درصد کاهش در ناراحتی‌های چشمی در محل کار!

  • گیاهی که در سالن‌ها می‌تواند استفاده شود – Areca Palm
  • گیاهی که در اتاق خواب و استراحت می‌تواند استفاده شود. – Sansevieria trifasciata – فارسی هم ظاهرا نام – زبان مادرشوهر – دارد.
  • گیاهی که در فضاهای بزرگ‌تر و به صورت گسترده برای تولید اکسیژن می‌تواند استفاده شود. Money Plant

پس نوشت:

آژانس حفاظت محیط زیست دو گزارش جالب در مورد تجهیزات هواسازی محیط داخلی ساختمان‌ها دارد:

  1. اطلاعات کلی با عنوان تمیز کننده‌های هوای خانگی (Residential Air Cleaners) که به صورت خاص در مورد مشکلات تجهیزات الکترونیکی تصفیه‌ی هوا مواردی را بیان کرده است. تعویض مداوم فیلترها و از کارافتادن کارآیی دستگاه از این موارد است.
  2. گزارش دوم تحت عنوان Ozone Generators that are Sold as Air Cleaners که کمی حسایست برانگیز است. به خصوص در خصوص خطراتی که ظاهرا تولیدکننده‌های یون مثبت و اوزن می‌توانند داشته باشند.

یکی از جایگزین‌های تقریبا طبیعی برای تصفیه‌ی هوای خانه دستگاه Plant Air Purifier می‌تواند باشد.

چگونه با آلودگی هوا زنده‌ایم!

مدتی پیش، یعنی ۳ سال پیش آلودگی مشهود هوای تهران در پاییز موجب شد تا نوشته‌ای با عنوان چگونه آلودگی هوا را درک کنیم! بنویسم. امروز که عددها را مقایسه می‌کنم، به نظر می‌رسد سال‌های پیش هوای تهران در مقایسه با این روزها بسیار هم خوب بوده است. اطلاع رسانی در خصوص وضعیت هوای تهران احتمالا وظیفه‌ای است که سازمان‌هایی که باید این کار  را انجام دهند، با کمی خوشایند سازی آن را انجام می‌دهند. برداشت زیر که نظر شخصی و غیرقابل استناد من بر اساس اطلاعات عمومی و غیر تخصصی می‌باشد این گونه است:

920819-tehran-no2

همکاری NSA با تولیدکنندگان IT و CNCI

Comprehensive National Cybersecurity Initiative

اوایل سال ۲۰۰۸ یکی از اقدامات نهایی آقای جرج بوش، برنامه‌ی محرمانه‌ای بود تحت عنوان طرح جامع امنیت فضای مجازی ملی. (اسمش آشنا نیست؟‌ :دی) این طرح در سال ۲۰۱۰ توسط اوباما از محرمانگی خارج شد، و به صورت مختصر در مورد آن توضیحاتی داده شد. به صورت خلاصه، اهداف این طرح در ۱۲ ایده گنجانده شده است:

  1. مدیریت یکپارچه شبکه دولت فدرال تحت یک شبکه قابل اطمینان و ایمن به صورت اینترانت
  2. به کارگیری سنسورهای تشخیص نفوذ در سطح شبکه و سیستم‌های فدرال
  3. پیگیری برای بهره‌برداری از سیستم‌های مقابله با نفوذ در سطح شبکه و سیستم‌های فدرال
  4. هماهنگی و هدایت تلاش‌های مرتبط با تحقیق و توسعه
  5. متمرکزسازی و اتصال مراکز مدیریت عملیات سایبری به منظور افزایش آگاهی و موقعیت سنجی بهتر
  6. توسعه و پیاده سازی طرح‌های ضدجاسوسی سایبری (cyber counterintelligence) در سطح دولت و حاکمیت
  7. افزایش امنیت شبکه‌ی اطلاعات محرمانه و طبقه‌بندی شده
  8. گسترش آموزش سایبری
  9. تعریف و توسعه پایدار “جهش به جلو” برای فن آوری‌ها، راهبردها، و برنامه ها
  10. تعریف و توسعه استراتژی ها و برنامه‌های بازدارندگی پایدار
  11. توسعه یک رویکرد چند جانبه برای مدیریت ریسک زنجیره تامین جهانی
  12. تعریف نقش دولت فدرال برای توسعه امنیت در حوزه های زیرساخت های حیاتی

عمده‌ی انتقاداتی که در زمان علنی شدن این طرح مطرح شد، در خصوص کلی بودن و مشخص نبودن جزییات طرح بود. همانطور که خواندن این ۱۲ ایده، خاطره‌ی زیادی از طرح‌های وطنی در یاد زنده می‌کند، نتیجه‌ی این برنامه نیز مانند خیلی از پروژه‌های وطنی پوچ بود و تاثیر عمده‌ای در افزایش امنیت برقرار نکرد. همانطور که از ابتدا در خصوص نفوذ شرکت‌های فروشنده محصولات بر روی این طرح مشخص بود، هدف عمده‌ی این طرح، خرید محصولات بیشتر از تولیدکننده‌های آمریکایی بود. (مانند طرح‌های وطنی، اما با جایگزینی محصولات چینی!)

نقش NSA‌ در CNCI

مجهول بودن فعالیت آژانس امنیت ملی در طرح جامع امنیت فضای مجازی ملی با بخشی از مستنداتی که توسط گاردین منتشر شده است، کمرنگ‌تر شده است. بر اساس این مستندات و طی پروژه‌ای که نام The SIGINT Enabling برای آن انتخاب شده است، دولت فدرال از سال ۲۰۱۱ عددی در حدود ۸۰۰ میلیون دلار به صورت مستقیم برای پرداخت به شرکت‌های آمریکایی و غیر آمریکایی جهت تسهیل امکانات جاسوسی برای NSA هزینه کرده است. بخشی از اهدافی که در این پروژه مشخص شده است، عبارت است از:

  • قراردادن آسیب‌پذیری‌های قابل استفاده در محصولات رمزنگاری
  • جمع‌آوری اطلاعات اصلی و فرعی از شبکه‌های مهم (Carriers) و افزایش قدرت نفوذ به شبکه‌های مرکزی (Core Networks)
  • ایجاد قابلیت‌های تجاری برای تسهیل و امکان‌پذیری دسترسی از راه دور به تجهیزات کاربران (Endpoints)
  • حمله و نفوذ به زیرساخت‌های پردازشی خارجی (از دولت آمریکا)
  • تاثیرگذاری بر روی استانداردها و زیرساخت‌های کلید عمومی
  • ایجاد قابلیت نفوذ و سرمایه‌گذاری عمده برای امکان دسترسی به شبکه‌های بی‌سیم نسل بعدی (Next Generation Wireless)
  • حفظ روابط با شرکت‌های IT و ایجاد قابلیت دسترسی به رمز‌نگاری‌های دولتی (در سند اصلی احتمالا نام کشور و یا مدل‌های حکومتی ذکر شده است.)
  • کامل کردن دسترسی به چیپ‌های رمزنگاری که در محصولات VPN و Web استفاده می‌شوند.
  • تاثیر بر روی بازار جهانی رمزنگاری برای ایجاد امکان ردیابی توسط NSA

sigintenabling-clean-1بر اساس همین اطلاعات، بیشتر از ۷۰٪ هزینه‌ی ۸۲۰ میلیون دلاری از سال ۲۰۱۱ تا کنون، هزینه‌ی خدمات پیمان‌کاری شده است (یعنی به خارج از NSA پرداخت شده است.) و هیچ تاکیدی بر اینکه این هزینه‌ها برای شرکت‌های آمریکایی اختصاص یافته است، ذکر نشده است. به عبارت دیگر ممکن است قسمتی از این هزینه و طرح برای شرکت‌هایی خرج شده باشد که خارج از آمریکا فعالیت می‌کنند (اروپایی‌ها؟ تایوان؟ کره؟)

sigintenabling-clean-3

جاسوسی همه جانبه

خبرهای مختلفی در مورد ابعاد و شنود اطلاعاتی که NSA از گروه‌ها و کشورهای مختلفی انجام داده است در حال انتشار است. مانند بسیاری از اخبار  مرتبط با حوزه امنیت اطلاعات، بخش زیادی از این اخبار زیاده‌گویی‌ها و شانتاژهای رسانه‌ای است که به زودی فروکش خواهند کرد.

49قسمت اندکی نیز، با قبول این واقعیت که دولت‌ها (به خصوص دولت فدرال آمریکا) سال‌هاست در حال جمع‌آوری اطلاعات هستند، در خصوص نحوه جمع‌آوری و حقوق متقابل دولت‌ها و شهروندان، در حال انتشار مطلب هستند. ماجراهای اسنودن بهانه‌ای شده است تا افراد زیادی در خصوص مطالبی که مدت‌هاست کمتر صحبت کرده‌اند، با خیال راحت‌تری صحبت کنند.

واقعیتی که پیشتر در نوشته‌های مورد عجیب اسنودن و همچنین واحد عملیاتی ۸۲۰۰ به آن‌ها اشاره کردم، در سطح عمومی جامعه هنوز به صورت مشخصی قبول نشده است. تمامی دولت‌ها چه به صورت مستقل و چه به صورت گروهی در حال جاسوسی ممتد از شهروندان و همچنین یکدیگر هستند. آقای اوباما به صورت رسمی پس از مشکلات علنی شدن جاسوسی از دولت آلمان این جمله را ذکر کرده است: تمام دولت‌ها از یکدیگر جاسوسی می‌کنند. این احتمالا اولین بار است که یک مقام حکومتی واقعیتی که سال‌هاست در حال رخ دادن است را در سطح عمومی بیان می‌کند.

در نمودار زیر، سعی کردم روش‌های مختلفی که برای جمع‌آوری اطلاعات مورد استفاده قرار داده می‌شود را نمایش دهم:

Intelligence