نظارت کاربران موبایل و IMSI Catcher

بعد از نوشته جاسوسی همه جانبه به نظرم رسید، در خصوص تکنولوژی‌ها، قوانین و محدودیت‌های مرتبط با جاسوسی و جمع‌آوری اطلاعات بیشتر بنویسم. در این سری نوشته‌ها ابتدا از زیرساخت‌های قانونی و بعد هم در خصوص تکنولوژی‌های مورد استفاده صحبت خواهم کرد. لازم به ذکر است این نوشته‌ها به صورت شخصی و برای آشنایی با زیرساخت‌های امنیت اطلاعات نگارش می‌شوند و غیر قابل استناد، استفاده و تحلیل می‌باشند. اولین بخش با عنوان زیرساخت‌ رهگیری قانونی بود. نوشته دوم با عنوان هزینه‌ی نظارت را در ادامه می‌توانید مطالعه کنید.

هزینه‌ی نظارت

مجله‌ی حقوق آنلاین ییل، به تازگی مقاله‌ای در مورد هزینه‌های نظارت و مکان‌یابی افراد منتشر کرده است.  مقاله‌ی Tiny Constables and the Cost of Surveillance: MakingCents Out of United States v. Jones در ادامه حکم چند دادگاه آمریکایی در مخالفت با ردیایی طولانی مدت افراد و نقض حریم خصوصی‌ آن‌ها نگارش شده است.  در این مقاله با بررسی چند روش نظارت افراد مانند تعقیب با ماشین، تعقیب با پای پیاده، استفاده از GPS Tracker ها و یا استفاده از تلفن‌های همراه هزینه‌های حدودی هر یک از این روش‌ها به همراه سربارهای رایج پیش‌بینی شده است.

ادامه‌ی خواندن

برنامه‌های موبایل با IBM Watson

آبی بزرگ، IBM در بازاریابی و القای محصولاتش به عنوان ایده‌های خارق‌العاده تجربه خوب و اصیلی دارد. برنامه‌ی تبلیغاتی IBM Watson از فوریه‌ی ۲۰۱۳ تلاش می‌کند تا نقش IBM در زندگی شخصی افراد و کسب و کارهای کوچک را بیشتر کند. IBM Watson مجموعه‌ای از برنامه‌های نرم‌افزاری، سخت‌افزار و داده‌های پردازش شده، خام  و تجربی است تا برای نشان دادن قدرت یادگیری و هوش مصنوعی در جنبه‌های زندگی واقعی و ملموس افراد فعالیت کند.

تولد دوباره IBM Watson

اولین‌ تلاش‌های IBM برای معرفی کامیپوتر واتسون شرکت در مسابقه Jeopardy بود. در این مسابقه قرار بود تا کامپیوتر واتسون به سوال‌های این مسابقه همانند سایر شرکت کننده‌های انسانی پاسخ دهد. این پاسخ‌ها بدون دخالت انسان انجام می‌شدند. بعد‌ها این تلاش منجر به تشکیل گروه تحقیقاتی DeepQA در آی‌بی‌ام شد.  از فوریه‌ی سال ۲۰۱۲ با توجه به کمرنگ‌تر شدن نقش IBM در زندگی روزمره مردم به واسطه حضور قدرت‌های جدیدی مانند گوگل و فیسبوک، این شرکت تلاش کرد واتسون را وارد حوزه‌های جدیدی مانند تحقیقات پزشکی و سلامتی و حتی صنایع کوچک نماید.  این تلاش‌ها که بیشتر با ورود واتسون به عنوان قسمتی از یک زیرساخت رایانش ابری بود، در ژانویه‌ی سال ۲۰۱۴ منجر به ایجاد یک واحد تجاری در خصوص مشارکت دادن واتسون به عنوان ابزار Cloud Computing و همچنین ابزاری برای استفاده از بزرگ‌داده‌ها شد. استفاده از Big Data در کنار توان محاسباتی واتسون و همچنین مشارکت‌های این سیستم در بخش بهداشت، سلامت و درمان ممکن است کمک‌هایی به بخش درمان نیز منجر شود.

ادامه‌ی خواندن

اتصال آسان به شبکه‌های بی‌سیم با بارکد دوبعدی

با گسترش تجهیزات و گجت‌های هوشمند، استفاده از بارکدهای دوبعدی به صورت روز افزونی در حال افزایش است. در گذشته بیشترین استفاده از بارکدهای دوبعدی در سیستم‌های لاجستیک و ردیابی قطعات بود. امروزه با تعریف‌های بیشتری که  بر روی بارکدهای دوبعدی انجام شده است، کاربردهای متفاوتی برای آن‌ها ایجاد شده است. یکی از این کاربردها امکان استفاده از یک تصویر بر پایه‌ی بارکد دوبعدی QR برای اتصال به شبکه‌های بی‌سیم (وایرلس) می‌باشد.

تصور کنید در سازمان، شرکت و یا حتی منزلتان، یک شبکه وای فای عمومی دارید و افراد مختلفی قصد استفاده از این شبکه را دارند. روش‌های مختلفی برای راهنمایی سایرین برای اتصال به این شبکه وجود دارد. می‌توانید اطلاعات را روی برگه کاغذ بنوسید، می‌توانید اطلاعات را به صورت آماده چاپ کنید و از افراد بخواهید آن‌ها را وارد کنند، می‌توانید از فایل‌های آماده‌ای که برای این کار وجود دارد استفاده کنید و حتی می‌توانید از یک تکنسین بخواهید این کار را برای آن‌ها انجام دهد. روش ساده‌تری هم وجود دارد، از یک بارکد دوبعدی QR برای اتصال WiFi استفاده کنید.

بارکدهای دوبعدی QR با دریافت ۳ پارامتر، می‌توانند ترتیب اتصال موبایل و یا تبلت شما به شبکه بی سیم را بدهند. کافی ‌است با استفاده از ابزارهای مختلفی که برای تولید بارکدهای QR وجود دارد، یکی از آن‌ها را تولید کنید. نام شبکه بی‌سیم (SSID)، کلمه عبور و نوع شبکه یک بارکد تولید خواهند کرد که با استفاده از برنامه‌های مختلفی می‌توانید آن را بخوانید. کافی است تا بارکد تولید شده را در محلی که مناسب مخاطبان شماست قرار دهید و سایرین به راحتی اسکن این کد می‌توانند به شبکه بی سیم شما متصل شوند. تصویر زیر، یک نمونه کد QR‌ است که امکان اتصال به یک شبکه بی سیم عمومی و بدون پسورد را فراهم می‌کند.

بارکد دوبعدی اتصال وای فای وایمو

شما هم به سادگی می‌توانید کدهای QR را تولید کنید، و در آینده از آن استفاده کنید.

خرید حق ثبت اختراع‌های نورتل

اعلام تفاهم گوگل و نورتل برای واگذاری بیش از ۶۰۰۰ حق ثبت اختراع به گوگل در هفته پیش کمی در خبر‌ها گم شد.

گوگل و نورتل بعد از کمی جدال، تصمیم گرفتند با مبلغی در حدود ۹۰۰ میلیون دلار (تقریبا ۱۵۰ هزار دلار برای هر Patent) حق استفاده از ۶۰۰۰ اختراع را به گوگل بدهند. البته دادگاه‌ها هم باید از لحاظ قانونی (توافقی) این معامله را تایید کنند. اطلاعات بیشتری در ماه جولای ۲۰۱۱ در دسترس خواهد بود.

The agreement includes the planned sale of approximately 6,000 patents and patent applications spanning wireless, wireless 4G, data networking, optical, voice, internet, service provider, semiconductors and other patent portfolios. The extensive patent portfolio touches nearly every aspect of telecommunications and additional markets as well, including Internet search and social networking.

علت این‌که این خبر مهم است، نحوه اعلام این خبر از سوی گوگل است. اگر گوگل تصمیم بگیرید، با شرایطی امکان استفاده از این اختراعات را برای دیگران آزاد سازد (چه به صورت تجاری و چه به صورت محدود ولی رایگان) اتفاق‌های خوبی خواهد افتاد.  نورتل با توجه به سابقه بسیار طولانی مدتی که در صنعت ارتباطات دارد، ممکن است موارد زیادی را (چه در زمینه ارتباطات بی‌سیم و یا باسیم) برای خود نگه داشته باشد. قدیمی‌ترین حق ثبت اختراعی که به اسم نورتل ثبت شده است و قابل جستجو است مربوط به سال ۱۹۴۲ می‌باشد و جدیدترین آن هم برای کمتر از ۶ ماه پیش است!

چگونه اندروید را تجربه کنیم!

اندروید، مانند تمامی سیستم عامل‌ها با استفاده از روش‌های متنوعی امکان راه اندازی درون یک محیط مجازی را دارد. در محیط‌های مجازی، تقریبا همه‌چیز به جز سنسورهای اندروید را (البته شاید این امکان هم وجود داشته باشد) می‌توان شبیه سازی کرد. علاوه بر برطرف کردن کنجکاوی‌ها، امکان توسعه برنامه‌ها نیز در این محیط‌های مجازی وجود دارد. همینطوراگر اندکی دست به آچار هستید، می‌توانید با استفاده از راهنماهای موجود یک نسخه از اندروید را، از سورس برای خودتان بپزید! در ادامه بسیار مختصر روش‌های سریع استفاده از اندروید را مرور می‌کنیم:

یک گوشی/تبلت اندرویدی بخرید

این راحت‌ترین روش است. کمی هزینه بر است اما برای مدت زیادی شما را مشغول خواهد کرد. به زودی شاید علاوه بر گوشی/تبلت و  تلوزیون‌های مبتنی بر اندروید، امکان استفاده از یخچال اندرویدی یا خودرو اندرویدی هم داشته باشید. تصور کنید با فرمان و پدال اتومبیلتان Angry Bird بازی کنید!

استفاده از Android LiveCD

این یکی برای تنبل‌ترین شماست. حس و بودجه خریدن گوشی را ندارید و برایتان هم خیلی مهم نیست که از آخرین نسخه استفاده کنید. فقط قصد دارید اندروید ندیده نباشید. از پروژه مرحوم live-android استفاده کنید و به سادگی یک ایمج را بر روی محیط‌های مجازی (VMWare و یا Virtualbox…) و یا حتی یک کامپیوتر آتش کنید. راهنمایی‌های بیشتر را از مستندات پروژه بپرسید.

استفاده از پروژه Android-x86

تقریبا به روزترین پروژه پورت کردن Android بدون دخالت گوگل بر روی محیط‌های x86 است. نسخه‌های مختلفی برای نت‌بوک‌ها و تبلت‌ها دارد و به سادگی بر روی محیط‌های مجازی قابل پیاده‌سازی است. مستندات کاملی دارد و با استفاده از ریپوزیتوری و مستندات خوبی که دارد، حتی می‌توانید نسخه اختصاصی خودتان را بپزید.

استفاده از Android SDK

Android SDK محیط توسعه داده شده توسط گوگل برای توسعه دهندگان برنامه‌های اندروید است. به جز توسعه نرم‌افزار، شما به صورت تقریبا بی دردسری می‌توانید محیط اندروید را ببینید و با تغییرات نسخه‌های جدید آشنا شوید. در حال حاضر به جز استفاده از سورس اندروید، تنها روش تجربه Android 3 استفاده از Android 3.0 Platform است. اگر در راه‌اندازی به مشکلی برخوردید، به راحتی گوگل کنید. در این محیط امکان استفاده از ابزارهای کمکی سایر شرکت‌ها برای توسعه برنامه (به خصوص برای تبلت‌ها) را به راحتی می‌توانید پیدا کنید.

Android Source را تجربه کنید

اگر این قسمت را می‌خوانید، بقیه کار با خودتان است. به راحتی می‌توانید تمامی سورس اندروید را با استفاده از git بردارید و هر بلایی دوست دارید سر آن بیاورید. گوگل برای این کار استفاده از repo را پیشنهاد می‌کند.

اندروید ۳ و زبان فارسی

نسخه ۳ اندروید به اندازه‌ای پایدار شده است که گوگل بسته توسعه نرم افزار Android SDK برای آن را، منتشر کرده است. می‌توانید آخرین نسخه از Android 3.0 Platform را، به همراه API 11 دانلود کنید و قبل از آنکه این نسخه را بر روی تبلت‌ها ببینید، مروری بر تغییرات این نسخه داشته باشید.

ویژگی‌های عمده نسخه ۳ اندروید به دو گروه ویژگی‌های محیط (واسط) کاربری و ویژگی‌های بخش توسعه نرم‌افزار تقسیم می‌شوند.

در محیط واسط کاربری امکانات شخصی سازی بیشتر محیط، نسبت به خانواده نسخه ۲ و راحت‌تر شدن کار با برنامه‌ها (از جمله ایمیل کلاینت و کار با متون) چشمگیر است. به خصوص راحت‌تر شدن امکان کپی‌  پیست متون و انتخاب کردن قسمت‌های مختلف متن دردسرهای استفاده از متن در اندروید را از بین برده است. همچنین در این نسخه امکان استفاده از USB برای ارتباط با سایر تجهیزات (مانند دوربین دیجیتال) به صورت مستقیم وجود دارد.

در مورد ویژگی‌های بخش توسعه نرم افزار، توسعه عمده در مورد UI و محیط‌های تجاری می‌باشد. مستندات بیشتری را در Android 3.0 Platform Highlights پیدا خواهید کرد. البته در مورد بازار ایران شاید این ویژگی خیلی جذاب نباشد، اما در این نسخه از اندروید امکان به کار گیری سیاست‌های امنیتی (در مورد رمزنگاری و کلمه‌های عبور) در سطح سیستم‌عامل وجود دارد.

پشتیبانی Android 3 از Locale فارسی

آنچه که برای کاربران فارسی زبان امیدوار کننده است، وجود پشتیبانی از زبان فارسی (و به معنای دقیق‌تر fa_IR) در این نسخه از اندروید است. همانطور که در تصاویر مشاهده می‌کنید، بدون نیاز به نصب برنامه‌ای خارج از محیط اصلی، ترتیب حروف درست است و عددها به صورت فارسی (هندی) نمایش داده می‌شود. همچنین برخی قسمت‌ها ترجمه شده است و شاید برای افرادی که نیاز به محیط کاربری فارسی دارند، مناسب باشد. در ادامه چند تصویر از SDK که در حال حاضر منتشر شده است را مشاهده می‌کنید!

به روز رسانی۱: برای اینکه از تغییرات در Android Platform 2.3.3 در مورد زبان فارسی مطمئن باشم، این نسخه را هم تست کردم. اما همچنان در خانواده ۲ عدم نمایش صحیح متن فارسی وجود دارد.

 

بسته های دردآور GPRS همراه اول

من از اولین روز اعلام بسته‌های رویایی GPRS همراه اول از آن به صورت ماهانه استفاده کرده‌ام. در روزهای ابتدایی امکان استفاده در بیشتر نقاط تهران مناسب بود و به نسبت سرویس ارایه شده قابل تحمل بود. بعد از قطعی چند روزه این سرویس در اواسط خرداد (که هیچ پاسخی از سوی همراه اول در این باره ارایه نشد!) سرویس رو به افول قابل توجه‌ی گذاشت و بیشتر از ۶۰درصد اوقات قابل استفاده نبود. من بارها با ۰۹۹۹۰ تماس گرفتم و پاسخی دریافت نکردم.

در ابتدا به نسخه سیستم‌عامل گوشی همراه خودم (اندروید ۲.۱) شک داشتم ولی بعد از دیدن کیفیت سرویس در سایر گوشی‌ها (نوکیا و آیفون) به این نتیجه ابتدایی می‌توان رسید که زیرساخت ارایه GPRS از پایبست ویران است. من به این مشکلات بر خوردم:

  • هنگامی که در حرکت هستید و یا حتی ثابت هستید ولی سلولی که از آن سرویس می‌گیرید تغییر می‌کند ارتباط شما قطع شده و نیاز به خاموش و روشن کردن سیم کارت دارید. این مشکل به خصوص در مواقعی که در حال حرکت سریع هستید (اتوبوس، مترو و ماشین) آزار دهنده است.
  • در وب سایت همراه اول اعلام شده است که ؛مناطق تحت پوشش GPRS همراه اول عبارتند از کلیه شهرهای استانهای تهران، گیلان و مازندران و مراکز استان ها و مناطق آزاد تجاری و … .؛  می‌باشند. من در یک سفر سه روزه از تهران به سمت نور و نور به سمت فیروزکوه و تهران حرکت کردم. در طی مسیر در بسیاری از شهرها عملا امکان استفاده از خدمات اینترنت نبود (در حالی که در مسافت زیادی از جاده چالوس و فیروزکوه بود.) و در شهر نور تنها در مرکز شهر امکان استفاده از GPRS وجود داشت.
  • شاید به جای اینترنت همراه اول بهتر باشد اعلام کنند امکان وب‌نوردی. به علت سرعت کم و قطع و وصل شدن سرویس در زمان های زیادی امکان استفاده از پروتکل های دیگری مانند SSH بسیار سخت است. پورت های hi-range در بسیاری مواقع کار نمی‌کنند و شما تنها می‌بایست به وب‌گردی قناعت کنید.
  • هیچ امکانی از گزارش کارکرد سرویس وجود ندارد. هیچ جایی برای بررسی مشکلات نیست و از همه جالب تر من بعد از دوره ماهانه پیش پیغامی دریافت نکردم و چون منتظر پیغام بودم از سیستم استفاده می‌کردم. در نتیجه مبلغی به فیش میان‌دوره من اضافه شده است…

من این مطلب را بعد از رضا هاشمی نوشتم. شما هم اگر تجریه استفاده دارید بنوسید، شاید بر فرض محال کسی پاسخگو بود.

پس نوشت ۱: تعداد کامنت‌های تبلیغاتی کمی زیاد شد و برخی که توهین آمیز بود را حذف کردم. ای کاش کسی از همراه اول پاسخ درستی می‌داد و یا ابزار و روشی برای شفاف سازی ارایه می‌کرد. در خیلی از کامنت‌ها تبلیغ ایرانسل شده است و من هیچ تضمینی در این مورد نمی‌دهم. ممکن است ایرانسل پیشتاز باشد اما به همان اندازه و بلکه بیشتر مارکتینگ غیر قابل اثبات دارد.