۹۴ با بستن درگاه‌های پرداخت می‌رود.

تاریخ سیاسی و اقتصادی ایران احتمالا در سال‌های آینده از سال ۱۳۹۴ به عنوان شروع جریان‌های تازه‌ای باید یاد کند. مهمترین تغییر امسال برجام و اتفاق‌های بعد از آن در ابعاد سیاسی بود. برجام زمینه‌ای بود برای تلاش‌های اقتصادی جدید و تغییر رویکرد سرمایه‌گذاران دنیا برای حضور در ایران.

تغییری که برای من بیشتر ملموس بود، شروع رشد تجارت الکترونیک و حضور شرکت‌های اینترنتی به عنوان بخشی از اقتصاد در ابتدای سال و جدی‌تر شدن رقابت در میانه‌های فصل سرد زمستان بود. شبیه‌سازی این زمان به انتهای دهه ۹۰ میلادی و اتفاق‌های شبیه آن در کشورهای توسعه‌یافته شاید درست نباشد اما امکان برخی مقایسه‌های جزیی را فراهم می‌کند. خرید و فروش شرکت‌های اینترنتی و خدمت‌محور در ایران از ابتدای امسال شروع شد و در اواخر بهار بسیاری از بانک‌ها و شرکت‌های سرمایه‌گذاری چندین‌بار در خصوص اندازه‌ی بازار و سهم اقتصادی شرکت‌های اینترنتی تحقیق کردند.

با جدی شدن رفع برخی تحریم‌های اقتصادی، و حضور سرمایه‌گذاران و غول‌های اقتصادی کسب‌وکار، نشانه خوب دیگری از بزرگ‌ شدن صنعت کسب‌و‌کار مبتنی بر اینترنت احساس شد. به جز جذابیت‌های بازار اینترنت برای من (به عنوان یک فعال تکنولوژی)، یکی از بهترین‌ ثمره‌های حرکت کسب‌وکارها به سمت تجارت الکترونیک، امکان وجود شفافیت مالی بهتر و انضباط مالیاتی است، که پیش زمینه پیشرفت اقتصادی است.

در آخرین روز کاری سال ۹۴، اتفاق مهمی افتاد که شاید بتوان امیدوار بود (به شرط ادامه درست و برنامه ریزی‌ شده) قدم موثری در اجبار کسب و کارهای اینترنتی به رعایت نظم مالی و شفافیت مالی در سال آینده برداشته خواهد شد. درگاه‌های پرداخت بدون مجوز (که صرفا داشتن مجوز کافی نیست) و بدون رعایت استانداردهای صنعت پرداخت‌ (به خاطر دور بودن بازار اینترنتی ایران از بازارهای جهانی به خاطر تحریم) نه تنها برای توسعه تجارت الکترونیک مفید نبودند، بلکه ابزاری برای سواستفاده و کسب درآمد پول کثیف بودند که در آخرین روزها مسدود شدند. هر چند این تجربه‌ی تلخ برای این ۱۰ تیم جوان (و پویا) درس سختی خواهد بود اما شاید بتواند با سواستفاده‌های جانبی این سایت‌ها مقابله کند. بدون شک این تیم‌های جوان به راحتی و کسب مجوز می‌توانند به سرعت به بازار برگردند اما باید حداقل‌های انضباط مالی برای آینده بهتر رعایت کنند.

photo285511606475010060

نمایش استاندارد تاریخ و زمان – ISO 8601

روش‌های زیادی برای نمایش تاریخ و زمان وجود دارد. در روش‌هایی که برای انسان‌ها قابل درک است، سه ترکیب عمده وجود دارد، که آن‌ها را به اختصار با یکی از سه حالت YMD وDMYو  MDY نمایش می‌دهند. کشورهای مختلف یکی از این سه حالت (و یا بیشتر) را به صورت عمومی مورد استفاده قرار می‌دهند. نمایش تاریخ‌ خورشیدی و روش نگارش رایج در ایران YYYYMMDD است. هر چند استفاده نادرست از سال‌های دورقمی نیز رواج دارد.

در موقعیت‌های مختلف ممکن است این روش‌های نگارشی مختلف باعث سردرگمی و حتی اشتباه شوند، به خصوص اگر تاریخی برای آدم‌هایی در جاهای مختلف دنیا مهم است.  برای رفع این مشکل یک استاندارد مقبول با نام Data elements and interchange formats — Information interchange — Representation of dates and times وجود دارد.

روش واحد نمایش تاریخ و زمان بر اساس ISO 8601

استاندارد ISO 8601 برای نمایش تاریخ و زمان با استفاده از ارقام در یک فرمت جهانی یک روش نمایش واحد را بیان می‌کند. بیشتر برنامه‌های کامپیوتری (از نوع سیستمی) و سیستم‌های مدرن استاندارد برای نمایش تاریخ از این فرمت استفاده می‌کنند. نحوه‌ی نمایش استاندارد تاریخ و زمان بر اساس ISO 8601 به صورت خیلی خلاصه به این صورت است. این نمایش مربوط به اولین روز ماه مارس سال ۲۰۱۴ می‌باشد.

Date: ۲۰۱۴-۰۳-۰۱
Combined date and time in UTC: ۲۰۱۴-۰۳-۰۱T23:16:46+00:00
۲۰۱۴-۰۳-۰۱T23:16:46Z
Week: ۲۰۱۴-W09
Date with week number: ۲۰۱۴-W09-6
Ordinal date: ۲۰۱۴-۰۶۰

ادامه‌ی خواندن

سال نهم

امروز نهمین سالگرد آغاز به کار رسمی من است. به سبک سال هشتم، دوست دارم تا زمانی که امکان‌پذیر است، هر سال سومین روز مرداد، مرور کوچکی بر کارهایم داشته باشم.

  • بعد از تجربه پارس خودرو، من وارد همکاری با شرکت‌های خصوصی شدم. تجربه‌ی اول‌‌م همکاری با شرکت‌های تامین کننده تجهیزات شبکه بود که بسیار کوتاه مدت بود. در ۴ ماه کسل کننده شاید با بسیاری از مشکلات این بخش آشنا شدم و در سال‌های بعدی، همواره به این بخش کمی با تردید و شک نگاه می‌کردم.
  • بعد از این دوران، همکاری ۴ ساله من با گروه شرکت‌های یاس ارغوانی آغاز شد. این گروه، با وجود اینکه شاید نام پرآوازه‌ای نداشته باشد، پروژه‌های آموزنده‌ای داشت و هم اکنون نیز به تصورم جزو شلوغ‌ترین و ثروتمندترین شرکت‌های صنعت انفورماتیک ایران است. این گروه به واسطه راه‌اندازی توسط مجموعه‌ای از افراد با تجربه، محیط بسیار مناسبی برای من به جهت آشنایی و آموختن اصول کار حرفه‌ای بود. شاید بزرگترین مشکل این مجموعه (مانند بسیاری از شرکت‌های دیگر) چیره شدن روابط غیر حرفه‌ای پس از بالغ شدن این مجموعه بود.
  • در تمامی این سال‌ها یکی از مهمترین آموخته‌های من لزوم تربیت و حفظ سرمایه‌های انسانی قابل مدیریت بود. نیروی کار، چه حرفه‌ای و چه تازه‌کار، قسمتی از زنجیره راهبری کارهای هر تیم را تشکیل می‌دهد و همگی با داستان تحمل یک زنجیر آشنا هستید.

به استقبال سال دهم همراه با ۳۰ سالگی می‌روم :)

ریچارد برانسون و شبح بومی

جامعه افراد تاثیرگذار و ثروتمند، از نمونه‌های مختلفی پر شده است. از ثروتمندان حکومتی و خانوادگی، تا انحصارگرایان صنعتی و پیشروهای تکنولوژی و بالاخره کارآفرینان (سازان) عجیب. ریچارد برانسون، یکی از پول‌دارهای عجیبی است که شاید بیشتر ثروت و معروفیتش رو به خاطر مدل پویای کسب و کارهایش و همینطور گسترش رنگ قرمزگروه Virgin‌ کسب کرده است. ریچارد برانسون، به واسطه سرمایه گذاری‌های متعدد و فراز و نشیب‌های زیاد، برای همه کارآفرینان و توسعه‌دهندگان کسب و کار قابل احترام است. وب سایت Inc.com مجموعه مطالب جالبی در خصوص تجربه‌های ریچارد برانسون در خصوص مواجه با شکست و ادامه پیشرفت دارد.

اگر شرایط کسب و کار در ایران عادلانه‌تر بود، چه از نظر موانع داخلی و چه فشارهای خارجی، شاید یکی از افرادی که می‌توانست نمونه وطنی برانسون باشد، آقای بابک زنجانی بود. اگر بخواهیم توسعه هولدینگ سورینت قشم را به گروه ویرجین نسبت دهیم، احتمالا باید ویرجین آتلانتیک را هم به قشم ایر نسبت دهیم. جدا از موارد قانونی و مشکلاتی که هر دو نفر می‌توانند داشته باشند، پیشرفت مشابه بومی شباهت بسیاری به آقای برانسون دارد.branson-vs-zanjani

ساعت کاری در ایران

در مورد آداب کسب و کار مطالعه می‌کنم. یکی از مشکلات عمده تیم‌های جوان و کم تجربه ایرانی، مشخص نشدن چارچوب‌های آداب کسب و کار است. شاید اگر حوصله داشتم، قسمتی از مطالب را به صورتی موردی بیان کنم. نکته‌ی جالبی که در دو کتابی که دست گرفته‌ام وجود داشت، اهمیت آداب در ایران است. در بسیاری از موارد، ایران قوانین جداگانه‌ای (هر چند بعضی از آن‌ها برای من شفاف نیست.) را در این شرایط در بر گرفته است. به این بخش در خصوص ساعت کسب‌ و کارها در ایران از کتاب Global Business Etiquette توجه کنید:

The times people work, take breaks, and take lunch vary around the world. Generally in the United States, offi ces are open from 9 a.m. to 5 p.m. Employees begin work promptly and always look busy even if their work is caught up. Reading the newspaper or visiting with associates, when not busy, is common in many countries in the world, however. Knowing what the offi ce hours are can be benefi cial for planning your work schedule while in another country. Some examples of offi ce hours follow.
Iran’s business hours are from 9:30 a.m. to 1 p.m. and 2 p.m. to 5 p.m., Saturday through Wednesday, and there is no work from noon until the next morning during the month of Ramadan (the ninth month of the Islamic lunar calendar). In Brazil and Colombia, business hours are 8 a.m. to 6 p.m., Monday through Friday, with a noon to 2 p.m. lunch time. Peruvians average a six-day workweek of 48 hours. 6 Because offi ce hours vary around the world, you will want to talk with your associates about the proper times to make appointments. In the United States, breaks and lunch times tend to be on the frugal side. The lunch period is from 30 minutes to an hour, and break times are usually one 15-minute period in the morning with another 15-minute period in the afternoon. Because “time is money” in the United States, workers are expected to adhere to these times to the point that anyone who clocks in and out of work has to clock in and out at lunch time. It is diffi cult for U.S. businesspeople to understand the Europeans’ one- to one-and-a-half-hour lunch break, 20-minute morning and afternoon breaks, plus a 15-minute cleanup time at the end of the workday. Whereas the United States has an average eight-hour workday, Europe has a seven-hour workday.