سامانه‌ی موقعیت‌یابی ضد پارازیت

بعد از شایعه‌های (مانند مواردی که در پهپاد کشون مطرح شده است.) زیادی که در خصوص امکان تاثیر گذاری بر روی سیگنال‌های GPS توسط ابزارهای نسبتا ساده مطرح شد، پیمانکاران صنایع دفاعی تلاش کردند تکنولوژی‌های قابل استفاده‌ای را برای مقابله با سیستم‌های پارازیت اندازی بر روی سیستم‌های موقعیت یاب جهانی توسعه دهند.

از سال‌ها پیش، آنتن‌های CRPA (اطلاعات بیشتر در Controlled Radiation Pattern. Antenna) برای این کار وجود داشتند. اما هزینه، اندازه و وزن این آنتن‌ها مانعی برای استفاده عمومی از این محصولات بود. از سال ۲۰۱۱ توسعه‌ی گیرنده‌های قابل استفاده (اما با قیمت قابل توجه) برای استفاده‌های عمومی نیز شروع شده است و شاید در آینده‌ی نزدیک خیلی از ماشین‌های تاکتیکال و یا جاده‌ای لوکس با چنین آنتن‌هایی تجهیز شوند.

  • gjit-null

پس نوشت:

توپوگرافی سطح آب‌ها و دریاچه ارومیه

دریاچه ارومیه پس از ۱۲ سالبرای مدت زیادی به خاطر حواشی اجتماعی دریاچه ارومیه به اخبار آن توجه نمی‌کردم. تصویر هفته پیش Earth Observatory نظرم را تغییر داد. تصویر اول متعلق به  مرداد‌ماه ۱۳۹۰ از دریاچه ارومیه است، تصویر دوم، مربوط به وضعیت این دریاچه در ۱۲ سال پیش است.

من در مورد اثراتی که از بین رفتن این دریاچه برای قسمت قابل توجهی از بوم زمین رقم خواهد زد، اطلاعاتی ندارم، اما به احتمال بسیار زیاد، قسمت زیادی از موجودات زنده، در آن نواحی دچار دگرگونی خواهند شد.

برنامه نقشه برداری سطح اقیانوس‌ها از فضا، در سال ۱۹۹۲ با ارسال ماهواره TOPEX/Poseidon آغاز به کار کرد. پس از آن Jason-1‌ و Jason-2 و به زودی Jason-3 وظیفه کنترل سطح و موقعیت آب‌های روی زمین را بر عهده دارند. هدف از این کار، کنترل میزان موجودی آب قابل استفاده در قسمت‌های مختلف زمین و همچنین کنترل عوارض تهاجمی مانند El Nino و La Nino است.

در کنار تمامی اطلاعاتی که برنامه OSTM در مورد اقیانوس‌ها جمع آوری می‌کند، مجموعه‌ی عظیمی از اطلاعات در مورد سایر دریاها و دریاچه‌های زمین نیز تولید می‌شود. بخش زیادی از این اطلاعات برای عموم مردم به صورت رایگان قابل استفاده و تحلیل است. یکی از اطلاعات، شامل داده‌هایی است که در مورد سطح تغیرات افزایشی و یا کاهشی دریاچه ارومیه قابل دسترس است. نمودار زیر روند کاهش عمق دریاچه ارومیه را بر اساس این داده‌ها نشان می‌دهد. همانطور که مشخص است، کاهش عمق دریاچه ارومیه و خشک شدن تدریجی آن بیش از ۸ سال است که به صورت قابل توجهی ادامه دارد و شاید با استفاده از چنین داده‌هایی امکان پیش‌گیری از مرگ این دریاچه امکان پذیر می‌بود.

تغییرات سطح آب دریاچه ارومیه

سیستم‌های ماهواره‌ای ناوبری جهانی

سیستم‌های ناوبری ماهواره‌ای چند سالی است که از حالت نظامی و اختصاصی خارج شده‌اند و به صورت عمومی در دسترس می‌باشند. معروفترین سیستم ناوبری که همگی آن را به نام GPS یا سیستم موقعیت‌یاب جهانی می‌شناسیم، در اختیار و کنترل دولت ایالات متحده قرار دارد و بر اساس قوانین امکان از کار انداختن آن در مواقعی که امنیت آمریکا به خطر بیافتد، وجود دارد. همچنین با توجه به سن بالای این سیستم‌های ماهواره‌ای (چیزی بیشتر از ۱۵ سال در برخی موارد) دقت و کیفیت آن نیز در محاسبات دقیق و حیاتی مورد تردید قرار گرفته است. جدول زیر نشان دهنده‌ی درصد دقت کلی ماهواره‌ها در فاصله های ۱۰ متر و اطراف آن است:

این مطلب را از سایت مردمی Global Security مطالعه کنید:

Navstar GPS is a space-based global radionavigation system which is operated by the U.S. Air Force. Two GPS services are provided. The Precise Positioning Service (PPS) provides full system accuracy primarily to U.S. and allied military users. The Standard Positioning Service (SPS) provides an accurate positioning capability for civil users throughout the world. The GPS has three major segments: space, control, and user.

تمامی این موارد بهانه‌ای شده است تا سایر دولت‌ها به بهانه استقلال و نگرانی از دخالت در امور شهروندان سیستم‌های ناوبری خودشان را طراحی و تا قسمتی پیاده سازی کنند. به این ترتیب اتحادیه اروپا، روسیه، چین، هند و ژاپن و کمی هم مصر در حال طراحی و فرستادن سیستم‌های ناوبری ماهواره‌ای خود هستند.

  • European Union Galileo – a global system being developed by the European Union and other partner countries, planned to be operational by 2014
  • People's Republic of China Beidou – People’s Republic of China’s regional system, covering Asia and the West Pacific
  • People's Republic of China COMPASS – People’s Republic of China’s global system, planned to be operational by 2020
  • Russia GLONASS – Russia’s global navigation system
  • India IRNSS – India’s regional navigation system, planned to be operational by 2012, covering India and Northern Indian Ocean
  • Japan QZSS – Japanese proposed regional system covering only Japan

بیشتر این سیستم‌ها بعد از مراحل اولیه به این نتیجه رسیده‌اند که می‌بایست با همکاری با یکدیگر ادامه دهند و از شلوغ (کثبف) کردن بیشتر فضا جلوگیری کنند. به جز چین که کمتر از یک ماه قبل چهارمین ماهواره سیستم بیودو (همان دب اکبر خودمان) را به فضا ارسال کرد.

چین انتظار دارد تا سال ۲۰۲۰ سیستم ناوبری Beidou و COMPASS را تکمیل کند و خواهان حقوق غیر متعارفی برای جو فضایی کشورش است. از جمله این موارد می‌توان به حق از دسترس خارج کردن ماهواره در فضای بالای کشورش اشاره کرد. چین یکبار این کار را کرده است و یک اشغال فضایی نسبتا بزرگ ایجاد کرده است.

تمامی این موارد را برای این نوشتم که بگویم می‌دانید فضای بالا سر ما چقدر کثیف شده است؟

رویت ماهواره امید

با قرار گرفتن ماهواره امید در مدار، تحلیل ها و پیش بینی ها در باره آینده ایران در این زمینه در حال افزایش است. اولین و نزدیک ترین فرصتی که برای رصد زمینی ماهواره امید وجود دارد روز ۱۴ فوریه (شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۸۷) به مدت سه دقیقه از ساعت ۲۰:۲۴ تا ۲۰:۲۷ GMT می باشد. احتمالا در این زمان، تصاویری از این ماهواره رویت خواهد شد. اگر شما در مدار مناسب قرار دارید، امتحان کنید!

برای اطلاعات بیشتر در مورد ماهواره امید و راکت سفیر۲ و سایت پرتاب این بحث ها را دنبال کنید:

Iran launches 1st homemade sat into orbit

First Satellite launch by Iran

ماهواره امید در مدار قرار گرفته است

تقریبا ماهواره امید به صورت رسمی از سوی دنیا پذیرفته شد. ماهواره امید که از خانواده ماهواره های کوچک است، روز دوشنبه بر روی یک موشک سفیر۲ در حوالی ساعت ۱۸۳۰ GMT (البته به گفتی برخی از سازمان ها ۱۸۳۶ یا ۱۸۳۸ GMT) پرتاب شد. موشک ۲۲متری سفیر، احتمالا از سمت سمنان به فضا ارسال شده است. بر اساس نظر Charles Vick مسیر پرتاب برای جلوگیری از عبور از کشورهای همسایه از سمت جنوب اقیانوس هند ادامه پیدا کرده است. سایت پرتاب موشک بر طبق گمانه زنی های موجود احتمالا در سمنان و با نام سایت کاوشگر بوده است. تا به حال دو جسم در مدار شناسایی شده اند که ماهواره امید و قسمت سوم موشک را شامل می شود.

با توجه به عدم ارایه مشخصات موشک سفیر۲، نظرهای متفاوتی در این زمینه وجود دارد. اما با توجه به وزن ماهواره و اندازه ای که رصدکننده های آماتور درباره موشک اعلام کرده اند، این موشک از موشک های اسکاد کاملا بزرگتر بوده است.

حداقل فاصله مداری که ماهواره امید در آن قرار دارد ۲۵۲ کیلومتر و حداکثر ۳۸۳ کیلومتر است و در بازه های ۵۴۴۲ ثانیه ای به دور زمین می چرخد. برای اطلاعات دقیقتر می توانید از OMID Satellite details 2009-004A NORAD 33506 استفاده کنید.

NORAD ID: 33506
Int’l Code: 2009-004A
Perigee: 252.8 km
Apogee: 383.5 km
Inclination: 55.5°
Period: 90.7 min
Launch date: February 2, 2009
Source: Iran (IRAN)

هر چند با ارایه اطلاعات اولیه از سوی سازمان پرتاب کننده، گمانه زنی ها علمی تر می توانست باشد، با این حال تمامی تحلیل ها بر قدرت موشک سه مرحله ای تاکید دارد. ورود ایران با وجود تحریم ویژه به کلوب کشورهای دارای تکنولوژی پرتاب ماهواره جای تفکر دارد.

سایر کشورها به ترتیب عبارتند از:

۱ – ۱۹۵۷ – شوروی سابق
۲ – ۱۹۵۸ – آمریکا
۳ – ۱۹۶۵ – فرانسه
۴ – ۱۹۷۰ – ژاپن
۵ – ۱۹۷۰ – چین
۶ – ۱۹۷۱ – انگلستان
۷ – ۱۹۷۹ – اتحادیه اروپایی
۸ – ۱۹۸۰ – هند
۹ – ۱۹۸۸ – اسراییل
۱۰ – ۲۰۰۹ – ایران

شلیک به ماهواره معیوب

در مورد ماهواره جاسوسی معیوب آمریکایی که گفته می  شد به علت حمل ۱۰۰۰۰ پوند سوخت هیدروژنی در صورت سقوط خطرات زیست محیطی و جانی زیادی در پی خواهد داشت، شاید شنیده باشید. این ماهواره جاسوسی در  دسامبر ۲۰۰۶ توسط یک راکت Delta II پرتاب شده بود.  این ماهواره امشب (به وقت رسمی GMT 0326 21 Feb  ۲۰۰۸) به وسیله یک موشک بالستیک Standard Missile 3 که به تنهایی حدود ۱۰ میلیون  دلار ارزش دارد از روی ناو دریایی Lake Erie مورد هدف قرار گرفت.



“At about 10:26 p.m. EST, a U.S. Navy Aegis warship, the USS Lake Erie, fired a single modified tactical Standard Missile 3, hitting the satellite about 133 nautical miles over the Pacific Ocean as it traveled in space at more than 17,000 mph, according to a Defense Department statement. The objective was to rupture the fuel tank to dissipate the roughly 1,000 pounds of hydrazine, a hazardous fuel that could pose a danger to people on Earth. Because of the relatively low altitude of the satellite at the time of the engagement, debris would have started re-entering the earth’s atmosphere immediately, officials said, and nearly all of the debris will burn up on re-entry within two days. Should any large pieces of the satellite’s debris make it to Earth, special teams are on alert and positioned within the U.S. Pacific Command, Navy. Adm. Timothy J. Keating, PACOM commander, told reporters. The admiral made a point that the Navy’s Standard Missile 3 had to be modified to fly the mission at all, and that it would be used only in this kind of emergency response to similar potential dangers.”


این ماهواره که احتمالا در جایی در اقیانوس آرام سقوط خواهد کرد (البته اگر  آزمایش  چین در سال گذشته را برای سرنگونی یک ماهواره هواشناسی قدیمی فقط آزمایشی  بدانیم.) اولین نمونه از استفاده واقعی از توانایی با مقابله با برخورد اجسام خارجی به سطح  زمین است. در موارد پیشین (مانند سقوط ایستگاه پرشکوه میر) اجسام در تماس های  گردشی با اتمسفر ذوب و یا منهدم می شدند و نیازی به انهدام با تجهیزات خارجی نبود. بعد از اصابت تصویری (آماتور) از این ماهواره در ژاپن تهیه شده است که به صورت غیر رسمی می تواند نشاندهنده انهدام و سقوط این ماهواره باشد. (نقل از engadget)

وزارت دفاع آمریکا در یک اطلاعیه رسمی این عملیات را تایید کرد و کمی اطلاعات در این مورد منتشر کرد: Gates Pleased by Mission’s Success

همینطور این تصاویر را می توانید ببینید:Photo Essay: Satellite Shoot Down

اطلاعات ماهواره های فعال در مدار زمین

درباره ارتباطات ماهواره ای مطالعه می کردم، به این جدول رسیدم. (به نقل از Broadband Telecommunications Handbook،ویرایش دوم)

Argentina  

۱

Australia  

۶

Brazil  

۶

Bulgaria  

۱

Canada  

۱۶

China  

۱۵

CIS (Former Soviet Union)

۱,۳۲۲

Czechoslovakia  

۱

France  

۲۴

Germany  

۱۵

Hong Kong  

۱

India  

۱۱

Indonesia  

۶

Israel  

۱

Italy  

۴

Japan  

۵۵

Korea (South)  

۲

Luxembourg  

۴

Mexico  

۴

Portugal  

۱

Spain  

۳

Sweden  

۴

Thailand  

۲

Turkey  

۱

United Kingdom  

۱۸

United States  

۶۵۸

Arab States  

۳

Europe  

۲۷

International  

۵۱

NATO  

۸

TOTAL  

۲,۲۷۱

اسمی از ایران نبود، در حالی که به علت ارسال سینا۱ باید در فهرست پیدا می شد.(البته این  جدول برای سال ۲۰۰۲ است و ارسال سینا۱ در ۲۰۰۵ بوده است.) گوگل این وب سایت را  پیشنهاد کرد که اطلاعات تقریبا کاملتری درباره حدود ۸۰۰ ماهواره فعال در مدارهای زمین  را در بر می گیرد. مراجعه کنید به UCS Satellite Database

    – نخستین ماهواره ایرانی به فضا پرتاب شد.

    – ۲۰۰۵-۰۴۳D – Sina 1 ، اطلاعات دقیقتری از سینا۱

    – قرارداد ساخت زهره، بین ایران و روسیه (سال ۲۰۰۵)