پتاباکس – ذخیره‌سازی برای تمام فصول

اگر مقدار زیادی داده دارید، که نیازمند نگهداری آن‌ها برای مدت زمان زیادی هستید، روش‌های مختلف و اعجاب‌انگیزی در اختیار شماست. راه‌حل‌های تجاری مختلف از شرکت‌هایی مانند HP ویا Hitachi و یا IBM ویا EMC و … در اختیار شماست. تمامی این راه‌حل‌ها نیازمند بودجه‌هایی هم وزن جعبه این سخت‌افزارهاست.

اما اگر یک بنیاد غیرانتفاعی بی‌پول مثل آرشیو اینترنت هستید، شاید یک راه‌حل کم خرج و قابل توسعه ایجاد کنید. Archive.org در سال ۲۰۰۴ با رک‌هایی به ظرفیت ۱۰۰ ترابایت آغاز به پیاده‌سازی پتاباکس کرد. هدف از پتاباکس، ایجاد یک رک، با کاربری ذخیره‌سازی بلند‌ مدت داده‌ها با کمترین هزینه ممکن و سبزترین روش ممکن بود. بعد از چندین سال، چهارمین نسخه با عنوان PetaBox4 طراحی و پیاده سازی شده است. هر کدام از این رک‌ها بسته به سال ساخت از ۴۵۰تا ۶۵۰ ترابایت ظرفیت دیسک خام پشتیبانی می‌کند.

هر کدام از این رک‌ها با استفاده از یک سرور که بر روی آن نسخه ویژه‌ای از اوبانتو سرور نصب شده است به یک حلقه اتصالات ۱۰گیگابیت متصل شده است.

اطلاعاتی که در این رک‌ها ذخیره می‌شود، تا چندی قبل تنها صفحات وبی بود که در اینترنت در حال رشد بوند. اما مدتی است که علاوه بر صفحات اینترنت، ویدیوها، کتاب‌ها و صداهای موجود نیز در این آرشیو نگهداری می‌شود.

از تابستان پارسال، چندین کتاب‌خانه نیز نسخه‌هایی از کتاب‌ها را برای بایگانی در اختیار اینترنت آرشیو قرار دادند. بخش زیادی از کتاب‌هایی که تنها نسخه های فیزیکی آن‌ها در دسترس بود به وسیله مادران و پدران علاقه‌مند در تابستان سال گذشته اسکن شد و به بایگانی اینترنت آرشیو افزوده شد. هم اکنون هر فرد به راحتی امکان امانت گرفتن ۵ نسخه از این کتاب‌ها را (که شاید نایاب شده باشند) در اختیار دارد.

یکی از محل‌های درآمد Archive.org فروش این نسخه‌های اینترنت به شرکت‌ها، سازمان‌ها و مراکز پژوهشی است. شاید روزی در همین نزدیکی یک نسخه از اینترنت با کانتینر خالی شد!

این هم یادگاری از تکوپدیا از در ۸ سال پیش! چقدر این تمپلیت آن زمان دوست داشتنی بود!

 

مرکز داده ۱.۶ میلیارد دلاری NSA

وقتی از ۵ سال پیش هر چند روز در مورد مرکز داده ملی خبری منتشر می شد وکم کم این اخبار باعث بی اعتماد شدن به کلمه مرکز داده ملی شد یک بار برای همیشه من هم با نوشته دیتا سنتر ملی و عزیز دل برادر دولت محترم کمی گلایه کردم. بعد از آن هر کجا که در توانم بوده است، سعی در جلوگیری از انجام کاری کرده ام که به نظر من و یا هم سن و سالان من بیهوده کاری و اتلاف انرژی بوده است. اما چرا همچنان بعد از گذشت ۵ سال مرکز داده ملی راه اندازی نشده است؟ چرا تفاهمی بین سازمان های مختلف در این زمینه وجود ندارد؟ چرا طرح های تجاری فقط و فقط جهت فروش سخت افزار راه اندازی می شوند و تنها از درصد تک رقمی توان واقعی پروژه ها استفاده می شود؟ چندین چرا برای این موضوع قابل بررسی است که مثل همیشه بی پاسخ است.

دقت کنید:

دیتا سنتر ملی وارد فاز اجرایی می شود

دیتا سنتر ملی در سال جاری به بهره برداری می رسد

پروژه مرکز ملی داده IDC درشرکت ارتباطات زیرساخت اجرا می شود

دیتاسنتر ملی یک ماه آینده اجرایی می شود

به این نوشته هم دقت کنید:

Spies like us: NSA to build huge facility in Utah

Hoping to protect its top-secret operations by decentralizing its massive computer hubs, the National Security Agency will build a 1-million-square-foot data center at Utah’s Camp Williams.

Congressional records show that initial construction — which may begin this year — will include tens of millions in electrical work and utility construction, a $9.3 million vehicle inspection facility, and $6.8 million in perimeter security fencing. The budget also allots $6.5 million for the relocation of an existing access road, communications building and training area.

شاید مدیریت هزینه و زمان در کنار مدیریت منابع مهمترین جواب به چراهایی باشد که دلیلی برای ۵ سال زمان میان اعلام خبر شروع و اعلام خبر راه اندازی مرکز داده ملی است.