اگر فیلترنت بماند

فرض کنیم به هر دلیلی، مجموعه‌ی حکومت دولت ایران تصمیم داشته باشد به روند فیلترینگ به شیوه‌ی فعلی ادامه دهد. اینکه این موضوع قانونی است یا خیر، در حوزه قانون‌گذاری و حقوقی قابل بحث است. امیدوارم نمایندگان محترم ملت، به وظیفه خود به درستی عمل کنند.
در ادامه افکار کمی پراکنده‌ام را در خصوص روش‌های حفظ اینترنت به عنوان مهمترین شبکه‌ی اطلاع‌رسانی خواهید خواند. این فهرست بدون اولویت نگارش شده است و شاید نیاز به بازبینی آتی داشته باشد:

تقویت سرویس‌های بومی

هرچند استفاده نابجا و پروژه‌های فرمایشی، مفاهیم بومی و ملی را نزد مردم سخیف کرده است، اما اولین قدم برای ایجاد محیط بهتر و پایدارتری از نظر کسب و کار در فضای آنلاین، تقویت سرویس‌های بومی با توجه به فضای فعلی است. در ابعاد جهانی (نه تنها خاورمیانه) ایران دارای سرویس‌های بومی قدرتمندی مانند خانواده‌های آپارات، اسنپ، دیجیکالا و ورزش۳ است. علت اینکه نام خانواده را برای هر کدام از این کسب و کارها استفاده کردم، گسترشی است که هر کدم از آن‌ها با استفاده از User Base خاص خویش و منابع مالی تزریقی ایجاد کرده‌اند. حال آنکه جذب سرمایه از محل درآمد بوده است و یا از طریق بنگاه‌های ملی دیگری تامین شده است. در فضای کسب و کار آنلاین (دیجیتال) تعداد کاربر اولین دارایی و گنج هر مجموعه حساب می‌شود و به جز نام‌های برده شده، سه اپراتور بزرگ کشور (همراه اول و ایرانسل و مخابرات ایران) نیز دارای اهمیت ویژه‌ای در این فضا هستند.
سرویس‌های بومی بزرگ، پرکاربر و قدرتمند از دو جهت اولین هسته پیشرفت برای گسترش فضای کسب و کار آنلاین هستند. اول، این بازیگران قدرتمند بومی، توانایی ریسک‌پذیری بالاتری نسبت به بسیاری از کسب و کارهای دیگر دارند. دوم، این کسب و کارها به عنوان یک مخزن دسترسی به کاربران نهایی، می‌توانند هسته‌ی مهمی بری صنایع داخلی و محصولات تولید داخل باشند.
از سوی دیگر، کسب و کارهای بزرگ بومی فعلی، نام‌های هیجان‌انگیزی برای شرکت‌های غیرایرانی هستند. دسترسی سریع به بازار و تعداد کاربران زیاد، می‌تواند روند جذب بازیگران خارجی در صنایع تولیدی داخل را به شدت تسریع بخشد.

تقویت جامعه‌ی حرفه‌ای مهندسان زیرساخت/اینترنت/وب

نیروی کار حرفه‌ای (از نظر سابقه و تخصص) یکی از معضلات بزرگ کسب و کارهای داخلی است. اگر نیروی کار شرکت‌ها را به چهار نوع نیروهای پشتیبان سازمان، فروش، مهندسان و مدیریتی تقسیم کنیم، کمبود نیروی مهندسی (فنی) بسیار قابل توجه و آسیب‌زننده است. نیروهای پشتیبان سازمان (مالی/انسانی/حقوقی) از بخش‌های مختلف قابل تامین است. نیروهای فروش به سرعت آموزش می‌بینند و رشد می‌کنند. نیروهای مدریتی نیز با کمی تلاش از سوی صاحبان کسب و کار قابل تربیت و به کارگیری هستند. اما کمبود نیروهای متخصص و حرفه‌ای در سمت‌های فنی و اجرایی آفت بزرگی است که بسیاری از کسب و کارها را دچار مشکل می‌کند و باعث بهره‌برداری از محصولات با کیفت کمتر و سرعت بسیار بسیار بیشتر نسبت به نرخ میانگین جهانی می‌شود.
در دنیا، شرکت‌های بزرگ با همراهی شهرداری‌ها و یا سازمان‌های عمومی این کار را به شیوه‌ای سازمان‌یافته انجام می‌دهند. تقویت User Groupها یکی از این روش‌هاست که سال‌های پیش در ایران باعث رشد نیروهای فنی لینوکس شد ولی در سال‌های اخیر با کمی افت مواجه شده است. استفاده از Python User Group (مانند TehPUG) و گسترش آن به سطح تمام شهرهایی که دارای دانشکده‌های فنی هستند یکی از روش‌های بسیار کم‌هزینه و موثر در این مورد است. این موضوع را می‌توان در خصوص Big Data و یا اوراکل و یا PHP و یا .Net Stack و یا Android به راحتی در سطح کشور گسترش داد.

ایجاد روحیه‌ی مشارکت در سطح سرویس‌های بومی

سرویس‌های بومی خصوصی، با توجه به ماهیت تجاری خویش ممکن است به سختی تمایل به ایجاد طرح‌های مشارکتی غیرانتفاعی داشته باشند. اما سرویس‌های بومی بسیاری در داخل کشور وجود دارد، که با استفاده از هم‌افزایی و البته استفاده از پتانسیل‌های موجود در سطح زیرساخت فنی کشور، می‌توانند مشارکت کاربران را جلب کنند و همین‌طور ایجاد منفعت مالی برای مشارکت‌کنندگان نمایند. از طرح‌های CSR مشارکتی گرفته، تا طرح‌های تکمیل اظهارنامه‌های مالیاتی نمونه‌ای از کارهایی است که به سادگی در سطح وزارت‌خانه‌ها/سازمان‌ها و شهرداری‌ها می‌توان اجرا کرد.

توسعه‌ی فضای کسب و کار آنلاین به سمت شهرهای کوچک

دسترسی به اینترنت پرسرعت در سطح بسیاری از شهرهای کوچک و حتی شهرستان‌ها به شدت گسترش یافته است. کسب و کارهای کوچک بومی (محلی) در این اماکن می‌توانند به عنوان یک بازوی مدرن برای صنایع محلی (چه صنعتی و چه دستی و چه توریستی) قدرت‌نمایی کنند. هزینه راه‌اندازی این کسب و کارها بسیار پایین خواهد بود و ریسک‌پذیری بالایی در مقابل شکست می‌توانند داشته باشند.
همین‌طور در کنار خانه‌های بوم‌گردی که یکی از اجزای حیاتی احیای توریسم محلی می‌باشند، توامندسازی آنلاین این کسب و کارها (چه از طریق پلتفرم‌های کشوری و چه سایت‌های محلی) ضریب نفوذ و جذب نقدینگی را برای این اماکن افزایش خواهد داد.

توسعه‌ی جدی‌تر فضای بازی و سرگرمی آنلاین

فضای بازی و سرگرمی آنلاین یکی از اولین نقطه‌های تماس نسل جدید با اینترنت و همین‌طور یکی از ساده‌ترین روش‌های تغییر عادت در میان مصرف‌کننده عادی است. بازی‌سازی و سرگرمی مخصوصا در میان نقاط جمعیتی که خارج از شهرهای بزرگ هستند، یکی از بهترین روش‌ها برای تولید ثروت و کسب درآمد است.

روند الزام کسب و کارهای بزرگ به پیاده‌سازی تحول دیجیتال

یکی از مشکلات کسب و کارها در کشور، عدم حضور رسمی شرکت‌های مشاوره و حسابرسی بزرگ در ایران است. در دنیا مشاوران جوان و یا میانسال از Deloitte، PwC، EY، KPMG، BCG و یا McKinsey موتور اولیه‌ی بسیاری از تغییرات در سازمان‌های بزرگ و تیم سازی در سازمان‌های کوچک‌تر هستند. با توجه به عدم حضور رسمی این شرکت‌ها و عدم وجود بازار مناسب برای آن‌ها، یکی از روش‌های میانبر ایجاد سازوکارهای تحول دیجیتال در سطح سازمان‌ها و شرکت‌های بزرگ است تا بدین شیوه علاوه بر ایجاد بهبود در شرکت‌های بزرگ نیروهای انسانی کارآمد نیز تربیت و به سطح جامعه تزریق شود. هر چند این مسیر ممکن است کمی طولانی مدت باشد، اما زنجیره‌وار می‌تواند در سطح عمومی تاثیر خود را نشان دهد.

نگاه حرفه‌ای تر به امنیت اطلاعات

فضای حاکم بر ایران همواره باعث شده است امنیت اطلاعات به همراه دید حاکمیتی همراه باشد. تخصص امنیت اطلاعات و همین‌طور الزامات صحیح امنیتی در کسب و کارهای اینترنتی علاوه بر افزایش ضریب پایداری باعث افزایش کیفیت و بهبود ریزه‌کاری‌ها در سطح سازمان و مدیریت بهتر ریسک‌ها خواهد شد. تربیت متخصصین امنیت اطلاعات و همین‌طور نگاه غیر حاکمیتی به امنیت اطلاعات می‌تواند باعث رشد کسب و کارها و امکان حضور آن‍ها در فضای بین‌المللی را ایجاد نماید.

 

نمایشگاه‌نگاری یک کاغذگریز

چندسالی بود که نمایشگاه کتاب نمی‌رفتم و البته در سال‌های قبل هم معمولا خرید قابل توجهی از نمایشگاه کتاب تهران نداشتم. من تخصصی در صنعت کتاب و نشر کاغذی ندارم و در حوزه ادب و هنر هم سررشته‌ای ندارم. کتاب‌هایی که می‌خونم رو به سختی انتخاب می‌کنم و جمله ” هر کتابی ارزش یکبار خواندن را دارد” رو یکی از احمقانه‌ترین جملات می‌دانم. امروز در روزهای آخر سی و یکمین نمایشگاه کتاب تهران، چند ساعتی رو در نمایشگاه سپری کردم و تلاش کردم بیشتر بخش‌ها رو قدم‌زنان ببینم. در چند راهرو هم وقت بیشتری سپری کردم و چندتا از کتاب‌ها رو ورق زدم.

مهمترین موضوعی که در کل نمایشگاه برایم جالب بود، وجود قابل توجه بازدیدکنندگان با انگیزه و هدفمند بود. دخترها و پسرهای دهه هفتادی و چندگروه دهه هشتادی، سیاهه به دست و به دنبال غرفه‌های مورد علاقشون. صف کشیدن‌ها در باجه‌ها اطلاعات و کیوسک‌ها برای جستجو در فهرست کتاب‎ها (که البته آنلاین و از طریق اپلیکیشن) هم در دسترس است. در کنار جوان‌ترها هم خانم‌ها و آقایان جستجوگر با تعداد کمتری همچنان در میان تماشاچی‌ها وجود داشتند.

نکته دلگرم کننده هم بخش کودکان و حضور بچه‌ها بود. البته که می‌توانست خیلی بهتر باشد و حداقل از نظر بصری (و کمی امکانات) بیشتر برای بچه‌ها خاطره‌ی خوبی ایجاد کند.

بیش از نیم‌میلیون عنوان کتاب

بر اساس تعداد نتایج جستجو در سایت نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، چیزی در حدود ۵۰۶هزار عنوان کتاب فهرست شده است. البته با چند جستجو می‌توان فهمید داده‌ها خیلی دقیق نیستند و کتاب‌های زیادی به دلایل مختلف (و حتی بی دلیل!) چندین بار تکرار شده‌اند. بر اساس صفحات جستجو، دسته‌بندی تعداد کتاب‌ها به این صورت است:

  • تعداد عنوان کتاب‌های فارسی: ۳۶۰,۴۶۵
  • تعداد عنوان کتاب‌های خارجی (به جز عربی): ۱۲۱,۱۰۵
  • تعداد عنوان کتاب‌های عربی: ۲۵,۲۴۳

همینطور بر اساس فهرست تعداد ناشران برابر ۲,۲۸۳ است.

در میان عناوین کتاب‌ها، بر اساس برداشت اولیه، این کلمات را جستجو کردم:

  • قرآن: ۵,۵۳۲
  • اسرائیل: ۵۵+۷ (اسراییل)
  • تغذیه: ۱,۲۰۳
  • رژیم: ۲۵۷
  • سلامت: ۱,۰۸۷

البته باز هم تصویر زیر نمونه‌ای است که این اعداد خیلی به تنهایی قابل اعتماد نیستند. به عنوان مثال یک عنوان کتاب سه بار در چاپ سال‌های انتشار مختلف تکرار شده است. افزایش قیمت دوبرابری هم جالب است که البته خیلی زیاد به نظر نمیریسد.

پنجاه‌هزار عنوان داستان

فهرست مشخصی از موضوعات پیدا نکردم، و البته خیلی نامرتب به نظر می‌رسید، این اعداد به نظرم جالب رسید:

  • موضوع: داستان مذهبی ۶۹۴
  • موضوع: داستان ۵۱,۲۹۵ (زیاده واقعا)
  • موضوع: کودک ۶۸۳ (البته حتما کلمه مناسبی جستجو نکردم، باید خیلی بیشتر از این تعداد باشد.)

بیشتر از نیمی از کتاب‌ها هم قیمت یک پیتزای خوب

این جمله یک تناقض مهم رو همراهی می‌کنه. به نظر شخصی من، حداقل در چند موردی که کتاب‌ها رو ورق زدم، هم قیمتی یک پیتزای خوب، کتاب خوب رو همراهی نمی‌کند. تعداد زیادی از کتاب‌هایی که ورق زدم جمله‌بندی‌های غیرقابل فهم و عجیب و غریب داشتند. تاکید می‌کنم از صنعت کتاب و چاپ کاغذی سررشته‌ای ندارم، ولی این تعداد عنوان با قیمت کمتر از شش‌هزار تومان، بخشی از کیفیت از دست‌رفته نمایشگاه رو شاید بتوان واشکافی کند.

  • کمتر از ۶ هزار تومان: ۱۲۶,۹۶۶
  • کمتر از ۳۰ هزار تومان: ۲۴۰,۷۶۶
  • بیشتر از ۳۶ هزار تومان: ۱۶,۴۷۲
  • بیشتر از ۸۰ هزار تومان: ۲,۴۸۶

و البته باز هم تکرار عناوین با شابک یکتا و سال چاپ متفاوت، اما اینبار قیمت یکسان وجود دارد.

 

چاپ سال ۱۳۹۷ نداریم

البته شاید نحوه‌ی کارکرد جستجوی سایت نمایشگاه روش خاصی داشته باشد، ولی ظاهرا کتاب چاپ امسال، در نمایشگاه امسال، نداریم. کمتر از ۲۰درصد کتاب‌ها سال نشر از ۱۳۹۶ دارند و بسیار خنده‌دار کتاب‌های تخصصی است که برای چندین سال پیش هستند.

  • سال انتشار تا ۱۳۹۱: ۴۸,۱۵۲
  • سال انتشار تا ۱۳۹۳: ۱۵۷,۳۳۴
  • سال انتشار از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷: ۱۹۱,۵۳۸
  • سال انتشار تا ۱۳۹۶: ۷۰,۶۱۴
  • سال انتشار تا ۱۳۹۷: ۰

این یکی از خنده‌دار ترین نمونه‌هاست. آموزش تخصصی نرم‌افزار تخصصی که برای ۶ سال پیش است. Rhinoceros 3D دچار تغییرات و بهبودهای اساسی و مهمی در این سال‌ها شده است. چرا باید یک کتاب با این وضعیت اجازه حضور در نمایشگاه داشته باشد؟

 

در مورد داستان خنده‌دار کتاب‌های خارجی هم چیزی ننویسم بهتره. این مرور مختصری بود برای مطلب دیگری که امیدوارم نوشته شود.

۹۴ با بستن درگاه‌های پرداخت می‌رود.

تاریخ سیاسی و اقتصادی ایران احتمالا در سال‌های آینده از سال ۱۳۹۴ به عنوان شروع جریان‌های تازه‌ای باید یاد کند. مهمترین تغییر امسال برجام و اتفاق‌های بعد از آن در ابعاد سیاسی بود. برجام زمینه‌ای بود برای تلاش‌های اقتصادی جدید و تغییر رویکرد سرمایه‌گذاران دنیا برای حضور در ایران.

تغییری که برای من بیشتر ملموس بود، شروع رشد تجارت الکترونیک و حضور شرکت‌های اینترنتی به عنوان بخشی از اقتصاد در ابتدای سال و جدی‌تر شدن رقابت در میانه‌های فصل سرد زمستان بود. شبیه‌سازی این زمان به انتهای دهه ۹۰ میلادی و اتفاق‌های شبیه آن در کشورهای توسعه‌یافته شاید درست نباشد اما امکان برخی مقایسه‌های جزیی را فراهم می‌کند. خرید و فروش شرکت‌های اینترنتی و خدمت‌محور در ایران از ابتدای امسال شروع شد و در اواخر بهار بسیاری از بانک‌ها و شرکت‌های سرمایه‌گذاری چندین‌بار در خصوص اندازه‌ی بازار و سهم اقتصادی شرکت‌های اینترنتی تحقیق کردند.

با جدی شدن رفع برخی تحریم‌های اقتصادی، و حضور سرمایه‌گذاران و غول‌های اقتصادی کسب‌وکار، نشانه خوب دیگری از بزرگ‌ شدن صنعت کسب‌و‌کار مبتنی بر اینترنت احساس شد. به جز جذابیت‌های بازار اینترنت برای من (به عنوان یک فعال تکنولوژی)، یکی از بهترین‌ ثمره‌های حرکت کسب‌وکارها به سمت تجارت الکترونیک، امکان وجود شفافیت مالی بهتر و انضباط مالیاتی است، که پیش زمینه پیشرفت اقتصادی است.

در آخرین روز کاری سال ۹۴، اتفاق مهمی افتاد که شاید بتوان امیدوار بود (به شرط ادامه درست و برنامه ریزی‌ شده) قدم موثری در اجبار کسب و کارهای اینترنتی به رعایت نظم مالی و شفافیت مالی در سال آینده برداشته خواهد شد. درگاه‌های پرداخت بدون مجوز (که صرفا داشتن مجوز کافی نیست) و بدون رعایت استانداردهای صنعت پرداخت‌ (به خاطر دور بودن بازار اینترنتی ایران از بازارهای جهانی به خاطر تحریم) نه تنها برای توسعه تجارت الکترونیک مفید نبودند، بلکه ابزاری برای سواستفاده و کسب درآمد پول کثیف بودند که در آخرین روزها مسدود شدند. هر چند این تجربه‌ی تلخ برای این ۱۰ تیم جوان (و پویا) درس سختی خواهد بود اما شاید بتواند با سواستفاده‌های جانبی این سایت‌ها مقابله کند. بدون شک این تیم‌های جوان به راحتی و کسب مجوز می‌توانند به سرعت به بازار برگردند اما باید حداقل‌های انضباط مالی برای آینده بهتر رعایت کنند.

photo285511606475010060

نمایش استاندارد تاریخ و زمان – ISO 8601

روش‌های زیادی برای نمایش تاریخ و زمان وجود دارد. در روش‌هایی که برای انسان‌ها قابل درک است، سه ترکیب عمده وجود دارد، که آن‌ها را به اختصار با یکی از سه حالت YMD وDMYو  MDY نمایش می‌دهند. کشورهای مختلف یکی از این سه حالت (و یا بیشتر) را به صورت عمومی مورد استفاده قرار می‌دهند. نمایش تاریخ‌ خورشیدی و روش نگارش رایج در ایران YYYYMMDD است. هر چند استفاده نادرست از سال‌های دورقمی نیز رواج دارد.

در موقعیت‌های مختلف ممکن است این روش‌های نگارشی مختلف باعث سردرگمی و حتی اشتباه شوند، به خصوص اگر تاریخی برای آدم‌هایی در جاهای مختلف دنیا مهم است.  برای رفع این مشکل یک استاندارد مقبول با نام Data elements and interchange formats — Information interchange — Representation of dates and times وجود دارد.

روش واحد نمایش تاریخ و زمان بر اساس ISO 8601

استاندارد ISO 8601 برای نمایش تاریخ و زمان با استفاده از ارقام در یک فرمت جهانی یک روش نمایش واحد را بیان می‌کند. بیشتر برنامه‌های کامپیوتری (از نوع سیستمی) و سیستم‌های مدرن استاندارد برای نمایش تاریخ از این فرمت استفاده می‌کنند. نحوه‌ی نمایش استاندارد تاریخ و زمان بر اساس ISO 8601 به صورت خیلی خلاصه به این صورت است. این نمایش مربوط به اولین روز ماه مارس سال ۲۰۱۴ می‌باشد.

Date: ۲۰۱۴-۰۳-۰۱
Combined date and time in UTC: ۲۰۱۴-۰۳-۰۱T23:16:46+00:00
۲۰۱۴-۰۳-۰۱T23:16:46Z
Week: ۲۰۱۴-W09
Date with week number: ۲۰۱۴-W09-6
Ordinal date: ۲۰۱۴-۰۶۰

ادامه‌ی خواندن

سال نهم

امروز نهمین سالگرد آغاز به کار رسمی من است. به سبک سال هشتم، دوست دارم تا زمانی که امکان‌پذیر است، هر سال سومین روز مرداد، مرور کوچکی بر کارهایم داشته باشم.

  • بعد از تجربه پارس خودرو، من وارد همکاری با شرکت‌های خصوصی شدم. تجربه‌ی اول‌‌م همکاری با شرکت‌های تامین کننده تجهیزات شبکه بود که بسیار کوتاه مدت بود. در ۴ ماه کسل کننده شاید با بسیاری از مشکلات این بخش آشنا شدم و در سال‌های بعدی، همواره به این بخش کمی با تردید و شک نگاه می‌کردم.
  • بعد از این دوران، همکاری ۴ ساله من با گروه شرکت‌های یاس ارغوانی آغاز شد. این گروه، با وجود اینکه شاید نام پرآوازه‌ای نداشته باشد، پروژه‌های آموزنده‌ای داشت و هم اکنون نیز به تصورم جزو شلوغ‌ترین و ثروتمندترین شرکت‌های صنعت انفورماتیک ایران است. این گروه به واسطه راه‌اندازی توسط مجموعه‌ای از افراد با تجربه، محیط بسیار مناسبی برای من به جهت آشنایی و آموختن اصول کار حرفه‌ای بود. شاید بزرگترین مشکل این مجموعه (مانند بسیاری از شرکت‌های دیگر) چیره شدن روابط غیر حرفه‌ای پس از بالغ شدن این مجموعه بود.
  • در تمامی این سال‌ها یکی از مهمترین آموخته‌های من لزوم تربیت و حفظ سرمایه‌های انسانی قابل مدیریت بود. نیروی کار، چه حرفه‌ای و چه تازه‌کار، قسمتی از زنجیره راهبری کارهای هر تیم را تشکیل می‌دهد و همگی با داستان تحمل یک زنجیر آشنا هستید.

به استقبال سال دهم همراه با ۳۰ سالگی می‌روم :)

ریچارد برانسون و شبح بومی

جامعه افراد تاثیرگذار و ثروتمند، از نمونه‌های مختلفی پر شده است. از ثروتمندان حکومتی و خانوادگی، تا انحصارگرایان صنعتی و پیشروهای تکنولوژی و بالاخره کارآفرینان (سازان) عجیب. ریچارد برانسون، یکی از پول‌دارهای عجیبی است که شاید بیشتر ثروت و معروفیتش رو به خاطر مدل پویای کسب و کارهایش و همینطور گسترش رنگ قرمزگروه Virgin‌ کسب کرده است. ریچارد برانسون، به واسطه سرمایه گذاری‌های متعدد و فراز و نشیب‌های زیاد، برای همه کارآفرینان و توسعه‌دهندگان کسب و کار قابل احترام است. وب سایت Inc.com مجموعه مطالب جالبی در خصوص تجربه‌های ریچارد برانسون در خصوص مواجه با شکست و ادامه پیشرفت دارد.

اگر شرایط کسب و کار در ایران عادلانه‌تر بود، چه از نظر موانع داخلی و چه فشارهای خارجی، شاید یکی از افرادی که می‌توانست نمونه وطنی برانسون باشد، آقای بابک زنجانی بود. اگر بخواهیم توسعه هولدینگ سورینت قشم را به گروه ویرجین نسبت دهیم، احتمالا باید ویرجین آتلانتیک را هم به قشم ایر نسبت دهیم. جدا از موارد قانونی و مشکلاتی که هر دو نفر می‌توانند داشته باشند، پیشرفت مشابه بومی شباهت بسیاری به آقای برانسون دارد.branson-vs-zanjani

ساعت کاری در ایران

در مورد آداب کسب و کار مطالعه می‌کنم. یکی از مشکلات عمده تیم‌های جوان و کم تجربه ایرانی، مشخص نشدن چارچوب‌های آداب کسب و کار است. شاید اگر حوصله داشتم، قسمتی از مطالب را به صورتی موردی بیان کنم. نکته‌ی جالبی که در دو کتابی که دست گرفته‌ام وجود داشت، اهمیت آداب در ایران است. در بسیاری از موارد، ایران قوانین جداگانه‌ای (هر چند بعضی از آن‌ها برای من شفاف نیست.) را در این شرایط در بر گرفته است. به این بخش در خصوص ساعت کسب‌ و کارها در ایران از کتاب Global Business Etiquette توجه کنید:

The times people work, take breaks, and take lunch vary around the world. Generally in the United States, offi ces are open from 9 a.m. to 5 p.m. Employees begin work promptly and always look busy even if their work is caught up. Reading the newspaper or visiting with associates, when not busy, is common in many countries in the world, however. Knowing what the offi ce hours are can be benefi cial for planning your work schedule while in another country. Some examples of offi ce hours follow.
Iran’s business hours are from 9:30 a.m. to 1 p.m. and 2 p.m. to 5 p.m., Saturday through Wednesday, and there is no work from noon until the next morning during the month of Ramadan (the ninth month of the Islamic lunar calendar). In Brazil and Colombia, business hours are 8 a.m. to 6 p.m., Monday through Friday, with a noon to 2 p.m. lunch time. Peruvians average a six-day workweek of 48 hours. 6 Because offi ce hours vary around the world, you will want to talk with your associates about the proper times to make appointments. In the United States, breaks and lunch times tend to be on the frugal side. The lunch period is from 30 minutes to an hour, and break times are usually one 15-minute period in the morning with another 15-minute period in the afternoon. Because “time is money” in the United States, workers are expected to adhere to these times to the point that anyone who clocks in and out of work has to clock in and out at lunch time. It is diffi cult for U.S. businesspeople to understand the Europeans’ one- to one-and-a-half-hour lunch break, 20-minute morning and afternoon breaks, plus a 15-minute cleanup time at the end of the workday. Whereas the United States has an average eight-hour workday, Europe has a seven-hour workday.