چگونه اندروید را تجربه کنیم!

اندروید، مانند تمامی سیستم عامل‌ها با استفاده از روش‌های متنوعی امکان راه اندازی درون یک محیط مجازی را دارد. در محیط‌های مجازی، تقریبا همه‌چیز به جز سنسورهای اندروید را (البته شاید این امکان هم وجود داشته باشد) می‌توان شبیه سازی کرد. علاوه بر برطرف کردن کنجکاوی‌ها، امکان توسعه برنامه‌ها نیز در این محیط‌های مجازی وجود دارد. همینطوراگر اندکی دست به آچار هستید، می‌توانید با استفاده از راهنماهای موجود یک نسخه از اندروید را، از سورس برای خودتان بپزید! در ادامه بسیار مختصر روش‌های سریع استفاده از اندروید را مرور می‌کنیم:

یک گوشی/تبلت اندرویدی بخرید

این راحت‌ترین روش است. کمی هزینه بر است اما برای مدت زیادی شما را مشغول خواهد کرد. به زودی شاید علاوه بر گوشی/تبلت و  تلوزیون‌های مبتنی بر اندروید، امکان استفاده از یخچال اندرویدی یا خودرو اندرویدی هم داشته باشید. تصور کنید با فرمان و پدال اتومبیلتان Angry Bird بازی کنید!

استفاده از Android LiveCD

این یکی برای تنبل‌ترین شماست. حس و بودجه خریدن گوشی را ندارید و برایتان هم خیلی مهم نیست که از آخرین نسخه استفاده کنید. فقط قصد دارید اندروید ندیده نباشید. از پروژه مرحوم live-android استفاده کنید و به سادگی یک ایمج را بر روی محیط‌های مجازی (VMWare و یا Virtualbox…) و یا حتی یک کامپیوتر آتش کنید. راهنمایی‌های بیشتر را از مستندات پروژه بپرسید.

استفاده از پروژه Android-x86

تقریبا به روزترین پروژه پورت کردن Android بدون دخالت گوگل بر روی محیط‌های x86 است. نسخه‌های مختلفی برای نت‌بوک‌ها و تبلت‌ها دارد و به سادگی بر روی محیط‌های مجازی قابل پیاده‌سازی است. مستندات کاملی دارد و با استفاده از ریپوزیتوری و مستندات خوبی که دارد، حتی می‌توانید نسخه اختصاصی خودتان را بپزید.

استفاده از Android SDK

Android SDK محیط توسعه داده شده توسط گوگل برای توسعه دهندگان برنامه‌های اندروید است. به جز توسعه نرم‌افزار، شما به صورت تقریبا بی دردسری می‌توانید محیط اندروید را ببینید و با تغییرات نسخه‌های جدید آشنا شوید. در حال حاضر به جز استفاده از سورس اندروید، تنها روش تجربه Android 3 استفاده از Android 3.0 Platform است. اگر در راه‌اندازی به مشکلی برخوردید، به راحتی گوگل کنید. در این محیط امکان استفاده از ابزارهای کمکی سایر شرکت‌ها برای توسعه برنامه (به خصوص برای تبلت‌ها) را به راحتی می‌توانید پیدا کنید.

Android Source را تجربه کنید

اگر این قسمت را می‌خوانید، بقیه کار با خودتان است. به راحتی می‌توانید تمامی سورس اندروید را با استفاده از git بردارید و هر بلایی دوست دارید سر آن بیاورید. گوگل برای این کار استفاده از repo را پیشنهاد می‌کند.

اندروید ۳ و زبان فارسی

نسخه ۳ اندروید به اندازه‌ای پایدار شده است که گوگل بسته توسعه نرم افزار Android SDK برای آن را، منتشر کرده است. می‌توانید آخرین نسخه از Android 3.0 Platform را، به همراه API 11 دانلود کنید و قبل از آنکه این نسخه را بر روی تبلت‌ها ببینید، مروری بر تغییرات این نسخه داشته باشید.

ویژگی‌های عمده نسخه ۳ اندروید به دو گروه ویژگی‌های محیط (واسط) کاربری و ویژگی‌های بخش توسعه نرم‌افزار تقسیم می‌شوند.

در محیط واسط کاربری امکانات شخصی سازی بیشتر محیط، نسبت به خانواده نسخه ۲ و راحت‌تر شدن کار با برنامه‌ها (از جمله ایمیل کلاینت و کار با متون) چشمگیر است. به خصوص راحت‌تر شدن امکان کپی‌  پیست متون و انتخاب کردن قسمت‌های مختلف متن دردسرهای استفاده از متن در اندروید را از بین برده است. همچنین در این نسخه امکان استفاده از USB برای ارتباط با سایر تجهیزات (مانند دوربین دیجیتال) به صورت مستقیم وجود دارد.

در مورد ویژگی‌های بخش توسعه نرم افزار، توسعه عمده در مورد UI و محیط‌های تجاری می‌باشد. مستندات بیشتری را در Android 3.0 Platform Highlights پیدا خواهید کرد. البته در مورد بازار ایران شاید این ویژگی خیلی جذاب نباشد، اما در این نسخه از اندروید امکان به کار گیری سیاست‌های امنیتی (در مورد رمزنگاری و کلمه‌های عبور) در سطح سیستم‌عامل وجود دارد.

پشتیبانی Android 3 از Locale فارسی

آنچه که برای کاربران فارسی زبان امیدوار کننده است، وجود پشتیبانی از زبان فارسی (و به معنای دقیق‌تر fa_IR) در این نسخه از اندروید است. همانطور که در تصاویر مشاهده می‌کنید، بدون نیاز به نصب برنامه‌ای خارج از محیط اصلی، ترتیب حروف درست است و عددها به صورت فارسی (هندی) نمایش داده می‌شود. همچنین برخی قسمت‌ها ترجمه شده است و شاید برای افرادی که نیاز به محیط کاربری فارسی دارند، مناسب باشد. در ادامه چند تصویر از SDK که در حال حاضر منتشر شده است را مشاهده می‌کنید!

به روز رسانی۱: برای اینکه از تغییرات در Android Platform 2.3.3 در مورد زبان فارسی مطمئن باشم، این نسخه را هم تست کردم. اما همچنان در خانواده ۲ عدم نمایش صحیح متن فارسی وجود دارد.

 

دوباره ابر کامپیوتر ایرانی

چندین بار خبر ابر رایانه ملی منتشر شده است. تا مدتی قبل همه خبرها با اولین ابر رایانه شروع می‌شد، اما این بار اوضاع بهتر است. تصاویری منتشر شده است و حداقل در خبرها، عددهایی نیز منتشر شده است. آخرین خبر بزرگ در سال ۸۶ بود که فکر می‌کنم اولین خروجی قابل استفاده این پروژه در دانشگاه امیر کبیر معرفی شد و مدتی سر و صدا کرد و بعد خبر بیرونی از آن منتشر نشد. برای یاد آوری نوشته قبلی را در ابر کامپیوتر ایرانی سال ۸۶ بخوانید.

این بار عنوان خبر این گونه است، ؛رونمایی همزمان دو ابررایانه از ‌‌۵٠٠ ابررایانه قدرتمند جهان در ایران ؛ این عنوان می‌تواند درست باشد، اما حداقل جایی در لیست Top 500 برای آن وجود ندارد. بر اساس TOP500 List – November 2010 و اطلاعاتی که به صورت شفاهی و البته غیر مستند (از دید یک کاربر بیرونی) بیان شده است شاید رتبه ۱۰۰ تا ۱۲۰ برای این ابر رایانه کسب شود. اما تا زمان فهرست بعدی Top500 این اطلاعات غیر قابل استناد است. البته ممکن است به خاطر تحریم و دلایل مشابه به آن امکان حضور در لیست وجود نداشته باشد، با این حال خروجی آزمون LINPACK برای شفاف‌تر کردن این پروژه مفید خواهد بود.

انتقاد عمده این پروژه نبود اطلاعات رسمی در این مورد است. لطفا برای این پروژه‌ها یک سایت رسمی راه اندازی کنید! خبرهایی که در خبرگزاری‌ها آمده است مملو از غلط‌های املایی و عدم وجود ساختار مناسب است. هر چند بر اساس نگاه اول به تصاویری که منتشر شده است، انتقادهای سطحی نسبتا زیادی می‌توانست گرفت، اما نفس انجام این کار و مهمتر از آن راضی شدن دولت برای اختصاص بودجه به چنین کارهایی جای خوشحالی دارد. هر چند بعد از این همه سال می‌توانست خیلی بهتر باشد اما این بار انتقاد را کم می‌کنم و امیدوارم ابر رایانه بعدی خوش‌نام تر و منسجم تر باشد!