وای‌فای ایرانسل در توچال

اپراتور ایرانسل بعد از چندین بار معرفی سرویس WiFi تحت عنوان چتر ایرانسل در فروردین ۱۳۹۴ خدمات اینترنت Wi-Fi ایرانسل را در مجموعه توچال را افتتاح کرد. سال گذشته دو بار تست کردم و هر دو بار نتیجه نسبتا خوبی داشت (هر چند از وقتی که سرویس ۴G را معرفی کرده است خیلی کمتر روی موبایل از وای فای استفاده می کنم.)

در ادامه نوشته اقدام دیرهنگام برای گسترش شبکه‌های WI-FI عمومی و به امید اینکه معرفی وای‌فای اول شروع رسمی رقابت بین دو اپراتور موبایل بزرگ کشور باشد و باعث افزایش نقاط و بهبود شرایط استفاده از اینترنت وای فای شود، این عکس ها رو از نصب توچال داشته باشید. بعدا هم باید سری به وای فای اول زد.

 

برنامه‌های موبایل با IBM Watson

آبی بزرگ، IBM در بازاریابی و القای محصولاتش به عنوان ایده‌های خارق‌العاده تجربه خوب و اصیلی دارد. برنامه‌ی تبلیغاتی IBM Watson از فوریه‌ی ۲۰۱۳ تلاش می‌کند تا نقش IBM در زندگی شخصی افراد و کسب و کارهای کوچک را بیشتر کند. IBM Watson مجموعه‌ای از برنامه‌های نرم‌افزاری، سخت‌افزار و داده‌های پردازش شده، خام  و تجربی است تا برای نشان دادن قدرت یادگیری و هوش مصنوعی در جنبه‌های زندگی واقعی و ملموس افراد فعالیت کند.

تولد دوباره IBM Watson

اولین‌ تلاش‌های IBM برای معرفی کامیپوتر واتسون شرکت در مسابقه Jeopardy بود. در این مسابقه قرار بود تا کامپیوتر واتسون به سوال‌های این مسابقه همانند سایر شرکت کننده‌های انسانی پاسخ دهد. این پاسخ‌ها بدون دخالت انسان انجام می‌شدند. بعد‌ها این تلاش منجر به تشکیل گروه تحقیقاتی DeepQA در آی‌بی‌ام شد.  از فوریه‌ی سال ۲۰۱۲ با توجه به کمرنگ‌تر شدن نقش IBM در زندگی روزمره مردم به واسطه حضور قدرت‌های جدیدی مانند گوگل و فیسبوک، این شرکت تلاش کرد واتسون را وارد حوزه‌های جدیدی مانند تحقیقات پزشکی و سلامتی و حتی صنایع کوچک نماید.  این تلاش‌ها که بیشتر با ورود واتسون به عنوان قسمتی از یک زیرساخت رایانش ابری بود، در ژانویه‌ی سال ۲۰۱۴ منجر به ایجاد یک واحد تجاری در خصوص مشارکت دادن واتسون به عنوان ابزار Cloud Computing و همچنین ابزاری برای استفاده از بزرگ‌داده‌ها شد. استفاده از Big Data در کنار توان محاسباتی واتسون و همچنین مشارکت‌های این سیستم در بخش بهداشت، سلامت و درمان ممکن است کمک‌هایی به بخش درمان نیز منجر شود.

ادامه‌ی خواندن

تصاحب AirWatch از سوی VMware

این هفته دو خرید (تصاحب) گران‌قیمت اتفاق افتاده است. اولین مورد فروش بخش تلفن‌های همراه موتورولا که پیش‌تر از سوی گوگل خریداری شده بود به شرکت Lenovo و دومی هم تصاحب ۱.۵۴ میلیارد دلاری شرکت مدیریت تجهیزات موبایل AirWatch از سوی شرکت VMWare.

ارتباط کوچکی بین این دو تصاحب وجود دارد.  اوایل تابستان امسال AirWatch واحد Mobility Services Platform شرکت موتورلا را به تصاحب درآورد. این خرید استراتژیک باعث شد شرکت AirWatch به یکی از بزرگترین شرکت‌هایی که خدمات مدیریت تجهیزات سیار (موبایل) را ارایه می‌دهند، تبدیل شود.

AirWatch Asset Tracking Dashboard

یکی از پیش‌بینی‌های گارتنر در سال ۲۰۱۲ بیان می‌کند تا پایان سال ۲۰۱۷ بیشتر از ۶۵٪ سازمان‌ها و شرکت‌های بزرگ ابزاری برای کنترل تجهیزات قابل حمل را در اختیار خواهند داشت. تا همین زمان، احتمالا ۹۰٪ محصولات سازمانی حداقل از ۲ سیستم‌عامل موبایل نیز پشتیبانی خواهند کرد. این بازار و فرصت بسیار بزرگ فرصت مناسبی برای شرکت‌های امنیتی است تا محصولاتی برای مدیریت تجهیزات موبایل (Mobile Device Management) تولید کنند. وضعیت AirWatch در میان سایر رقبا بسیار مناسب است.

249820_1

خرید ۱.۵۴ میلیارد دلاری که VMware برای تصاحب AirWatch انجام داده است، بزرگترین رقمی است که این شرکت تا به حال پرداخته است. کمتر از ۱۸ ماه پیش شرکت VMware یک خرید ۱.۲۵ میلیاردی دیگر نیز برای تصاحب Nicira انجام داده است. شرکت Nicira پدیدآورنده‌ی محصولات متن‌باز بزرگی مانند OpenFlow, OpenvSwitch, و OpenStack بوده است. بیش از ده‌هزار مشتری فعلی AirWatch و بیش از ۱.۲ میلیارد گوشی تلفن هوشمند تا پایان سال ۲۰۱۶ فرصت مناسبی برای گسترشی امپراطوری بزرگ EMC با استفاده از نفوذ VMware است. آقای Jonathan Chadwick توضیح جالبی برای این پرادخت بزرگ دارد:

With 1.28 billion smartphones and 665 million tablets expected to be in use by 2016, according to the market research firm Gartner (“Soon there will be more mobile devices than toothbrushes in this world,” Chadwick predicted with a chuckle), and PC sales steadily declining, VMware is essentially buying its way into the future.”

There’s a clear separation from being in pole position and following on,” Chadwick said. “AirWatch has a very wide customer spread — over 10,000 worldwide. They have significant penetration — financial services, government, healthcare. What was particular exciting is that they have nearly double the number of customers as their next competitor.”

چگونه اندروید را تجربه کنیم!

اندروید، مانند تمامی سیستم عامل‌ها با استفاده از روش‌های متنوعی امکان راه اندازی درون یک محیط مجازی را دارد. در محیط‌های مجازی، تقریبا همه‌چیز به جز سنسورهای اندروید را (البته شاید این امکان هم وجود داشته باشد) می‌توان شبیه سازی کرد. علاوه بر برطرف کردن کنجکاوی‌ها، امکان توسعه برنامه‌ها نیز در این محیط‌های مجازی وجود دارد. همینطوراگر اندکی دست به آچار هستید، می‌توانید با استفاده از راهنماهای موجود یک نسخه از اندروید را، از سورس برای خودتان بپزید! در ادامه بسیار مختصر روش‌های سریع استفاده از اندروید را مرور می‌کنیم:

یک گوشی/تبلت اندرویدی بخرید

این راحت‌ترین روش است. کمی هزینه بر است اما برای مدت زیادی شما را مشغول خواهد کرد. به زودی شاید علاوه بر گوشی/تبلت و  تلوزیون‌های مبتنی بر اندروید، امکان استفاده از یخچال اندرویدی یا خودرو اندرویدی هم داشته باشید. تصور کنید با فرمان و پدال اتومبیلتان Angry Bird بازی کنید!

استفاده از Android LiveCD

این یکی برای تنبل‌ترین شماست. حس و بودجه خریدن گوشی را ندارید و برایتان هم خیلی مهم نیست که از آخرین نسخه استفاده کنید. فقط قصد دارید اندروید ندیده نباشید. از پروژه مرحوم live-android استفاده کنید و به سادگی یک ایمج را بر روی محیط‌های مجازی (VMWare و یا Virtualbox…) و یا حتی یک کامپیوتر آتش کنید. راهنمایی‌های بیشتر را از مستندات پروژه بپرسید.

استفاده از پروژه Android-x86

تقریبا به روزترین پروژه پورت کردن Android بدون دخالت گوگل بر روی محیط‌های x86 است. نسخه‌های مختلفی برای نت‌بوک‌ها و تبلت‌ها دارد و به سادگی بر روی محیط‌های مجازی قابل پیاده‌سازی است. مستندات کاملی دارد و با استفاده از ریپوزیتوری و مستندات خوبی که دارد، حتی می‌توانید نسخه اختصاصی خودتان را بپزید.

استفاده از Android SDK

Android SDK محیط توسعه داده شده توسط گوگل برای توسعه دهندگان برنامه‌های اندروید است. به جز توسعه نرم‌افزار، شما به صورت تقریبا بی دردسری می‌توانید محیط اندروید را ببینید و با تغییرات نسخه‌های جدید آشنا شوید. در حال حاضر به جز استفاده از سورس اندروید، تنها روش تجربه Android 3 استفاده از Android 3.0 Platform است. اگر در راه‌اندازی به مشکلی برخوردید، به راحتی گوگل کنید. در این محیط امکان استفاده از ابزارهای کمکی سایر شرکت‌ها برای توسعه برنامه (به خصوص برای تبلت‌ها) را به راحتی می‌توانید پیدا کنید.

Android Source را تجربه کنید

اگر این قسمت را می‌خوانید، بقیه کار با خودتان است. به راحتی می‌توانید تمامی سورس اندروید را با استفاده از git بردارید و هر بلایی دوست دارید سر آن بیاورید. گوگل برای این کار استفاده از repo را پیشنهاد می‌کند.

اندروید ۳ و زبان فارسی

نسخه ۳ اندروید به اندازه‌ای پایدار شده است که گوگل بسته توسعه نرم افزار Android SDK برای آن را، منتشر کرده است. می‌توانید آخرین نسخه از Android 3.0 Platform را، به همراه API 11 دانلود کنید و قبل از آنکه این نسخه را بر روی تبلت‌ها ببینید، مروری بر تغییرات این نسخه داشته باشید.

ویژگی‌های عمده نسخه ۳ اندروید به دو گروه ویژگی‌های محیط (واسط) کاربری و ویژگی‌های بخش توسعه نرم‌افزار تقسیم می‌شوند.

در محیط واسط کاربری امکانات شخصی سازی بیشتر محیط، نسبت به خانواده نسخه ۲ و راحت‌تر شدن کار با برنامه‌ها (از جمله ایمیل کلاینت و کار با متون) چشمگیر است. به خصوص راحت‌تر شدن امکان کپی‌  پیست متون و انتخاب کردن قسمت‌های مختلف متن دردسرهای استفاده از متن در اندروید را از بین برده است. همچنین در این نسخه امکان استفاده از USB برای ارتباط با سایر تجهیزات (مانند دوربین دیجیتال) به صورت مستقیم وجود دارد.

در مورد ویژگی‌های بخش توسعه نرم افزار، توسعه عمده در مورد UI و محیط‌های تجاری می‌باشد. مستندات بیشتری را در Android 3.0 Platform Highlights پیدا خواهید کرد. البته در مورد بازار ایران شاید این ویژگی خیلی جذاب نباشد، اما در این نسخه از اندروید امکان به کار گیری سیاست‌های امنیتی (در مورد رمزنگاری و کلمه‌های عبور) در سطح سیستم‌عامل وجود دارد.

پشتیبانی Android 3 از Locale فارسی

آنچه که برای کاربران فارسی زبان امیدوار کننده است، وجود پشتیبانی از زبان فارسی (و به معنای دقیق‌تر fa_IR) در این نسخه از اندروید است. همانطور که در تصاویر مشاهده می‌کنید، بدون نیاز به نصب برنامه‌ای خارج از محیط اصلی، ترتیب حروف درست است و عددها به صورت فارسی (هندی) نمایش داده می‌شود. همچنین برخی قسمت‌ها ترجمه شده است و شاید برای افرادی که نیاز به محیط کاربری فارسی دارند، مناسب باشد. در ادامه چند تصویر از SDK که در حال حاضر منتشر شده است را مشاهده می‌کنید!

به روز رسانی۱: برای اینکه از تغییرات در Android Platform 2.3.3 در مورد زبان فارسی مطمئن باشم، این نسخه را هم تست کردم. اما همچنان در خانواده ۲ عدم نمایش صحیح متن فارسی وجود دارد.

 

سیستم‌های ماهواره‌ای ناوبری جهانی

سیستم‌های ناوبری ماهواره‌ای چند سالی است که از حالت نظامی و اختصاصی خارج شده‌اند و به صورت عمومی در دسترس می‌باشند. معروفترین سیستم ناوبری که همگی آن را به نام GPS یا سیستم موقعیت‌یاب جهانی می‌شناسیم، در اختیار و کنترل دولت ایالات متحده قرار دارد و بر اساس قوانین امکان از کار انداختن آن در مواقعی که امنیت آمریکا به خطر بیافتد، وجود دارد. همچنین با توجه به سن بالای این سیستم‌های ماهواره‌ای (چیزی بیشتر از ۱۵ سال در برخی موارد) دقت و کیفیت آن نیز در محاسبات دقیق و حیاتی مورد تردید قرار گرفته است. جدول زیر نشان دهنده‌ی درصد دقت کلی ماهواره‌ها در فاصله های ۱۰ متر و اطراف آن است:

این مطلب را از سایت مردمی Global Security مطالعه کنید:

Navstar GPS is a space-based global radionavigation system which is operated by the U.S. Air Force. Two GPS services are provided. The Precise Positioning Service (PPS) provides full system accuracy primarily to U.S. and allied military users. The Standard Positioning Service (SPS) provides an accurate positioning capability for civil users throughout the world. The GPS has three major segments: space, control, and user.

تمامی این موارد بهانه‌ای شده است تا سایر دولت‌ها به بهانه استقلال و نگرانی از دخالت در امور شهروندان سیستم‌های ناوبری خودشان را طراحی و تا قسمتی پیاده سازی کنند. به این ترتیب اتحادیه اروپا، روسیه، چین، هند و ژاپن و کمی هم مصر در حال طراحی و فرستادن سیستم‌های ناوبری ماهواره‌ای خود هستند.

  • European Union Galileo – a global system being developed by the European Union and other partner countries, planned to be operational by 2014
  • People's Republic of China Beidou – People’s Republic of China’s regional system, covering Asia and the West Pacific
  • People's Republic of China COMPASS – People’s Republic of China’s global system, planned to be operational by 2020
  • Russia GLONASS – Russia’s global navigation system
  • India IRNSS – India’s regional navigation system, planned to be operational by 2012, covering India and Northern Indian Ocean
  • Japan QZSS – Japanese proposed regional system covering only Japan

بیشتر این سیستم‌ها بعد از مراحل اولیه به این نتیجه رسیده‌اند که می‌بایست با همکاری با یکدیگر ادامه دهند و از شلوغ (کثبف) کردن بیشتر فضا جلوگیری کنند. به جز چین که کمتر از یک ماه قبل چهارمین ماهواره سیستم بیودو (همان دب اکبر خودمان) را به فضا ارسال کرد.

چین انتظار دارد تا سال ۲۰۲۰ سیستم ناوبری Beidou و COMPASS را تکمیل کند و خواهان حقوق غیر متعارفی برای جو فضایی کشورش است. از جمله این موارد می‌توان به حق از دسترس خارج کردن ماهواره در فضای بالای کشورش اشاره کرد. چین یکبار این کار را کرده است و یک اشغال فضایی نسبتا بزرگ ایجاد کرده است.

تمامی این موارد را برای این نوشتم که بگویم می‌دانید فضای بالا سر ما چقدر کثیف شده است؟

بسته های دردآور GPRS همراه اول

من از اولین روز اعلام بسته‌های رویایی GPRS همراه اول از آن به صورت ماهانه استفاده کرده‌ام. در روزهای ابتدایی امکان استفاده در بیشتر نقاط تهران مناسب بود و به نسبت سرویس ارایه شده قابل تحمل بود. بعد از قطعی چند روزه این سرویس در اواسط خرداد (که هیچ پاسخی از سوی همراه اول در این باره ارایه نشد!) سرویس رو به افول قابل توجه‌ی گذاشت و بیشتر از ۶۰درصد اوقات قابل استفاده نبود. من بارها با ۰۹۹۹۰ تماس گرفتم و پاسخی دریافت نکردم.

در ابتدا به نسخه سیستم‌عامل گوشی همراه خودم (اندروید ۲.۱) شک داشتم ولی بعد از دیدن کیفیت سرویس در سایر گوشی‌ها (نوکیا و آیفون) به این نتیجه ابتدایی می‌توان رسید که زیرساخت ارایه GPRS از پایبست ویران است. من به این مشکلات بر خوردم:

  • هنگامی که در حرکت هستید و یا حتی ثابت هستید ولی سلولی که از آن سرویس می‌گیرید تغییر می‌کند ارتباط شما قطع شده و نیاز به خاموش و روشن کردن سیم کارت دارید. این مشکل به خصوص در مواقعی که در حال حرکت سریع هستید (اتوبوس، مترو و ماشین) آزار دهنده است.
  • در وب سایت همراه اول اعلام شده است که ؛مناطق تحت پوشش GPRS همراه اول عبارتند از کلیه شهرهای استانهای تهران، گیلان و مازندران و مراکز استان ها و مناطق آزاد تجاری و … .؛  می‌باشند. من در یک سفر سه روزه از تهران به سمت نور و نور به سمت فیروزکوه و تهران حرکت کردم. در طی مسیر در بسیاری از شهرها عملا امکان استفاده از خدمات اینترنت نبود (در حالی که در مسافت زیادی از جاده چالوس و فیروزکوه بود.) و در شهر نور تنها در مرکز شهر امکان استفاده از GPRS وجود داشت.
  • شاید به جای اینترنت همراه اول بهتر باشد اعلام کنند امکان وب‌نوردی. به علت سرعت کم و قطع و وصل شدن سرویس در زمان های زیادی امکان استفاده از پروتکل های دیگری مانند SSH بسیار سخت است. پورت های hi-range در بسیاری مواقع کار نمی‌کنند و شما تنها می‌بایست به وب‌گردی قناعت کنید.
  • هیچ امکانی از گزارش کارکرد سرویس وجود ندارد. هیچ جایی برای بررسی مشکلات نیست و از همه جالب تر من بعد از دوره ماهانه پیش پیغامی دریافت نکردم و چون منتظر پیغام بودم از سیستم استفاده می‌کردم. در نتیجه مبلغی به فیش میان‌دوره من اضافه شده است…

من این مطلب را بعد از رضا هاشمی نوشتم. شما هم اگر تجریه استفاده دارید بنوسید، شاید بر فرض محال کسی پاسخگو بود.

پس نوشت ۱: تعداد کامنت‌های تبلیغاتی کمی زیاد شد و برخی که توهین آمیز بود را حذف کردم. ای کاش کسی از همراه اول پاسخ درستی می‌داد و یا ابزار و روشی برای شفاف سازی ارایه می‌کرد. در خیلی از کامنت‌ها تبلیغ ایرانسل شده است و من هیچ تضمینی در این مورد نمی‌دهم. ممکن است ایرانسل پیشتاز باشد اما به همان اندازه و بلکه بیشتر مارکتینگ غیر قابل اثبات دارد.